Αυτή την Τρίτη η Κωνσταντίνα Κούνεβα θα επιχειρήσει να αποδείξει το αυτονόητο: ότι η δολοφονική επίθεση που την άφησε ανάπηρη είναι εργατικό ατύχημα με αιτιώδη συνάφεια με τη συνδικαλιστική της δράση – όπως ακριβώς είχε αποφασίσει το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά το 2013, που καταλόγισε ευθύνη (αμέλεια) στην εργοδότρια εταιρεία, καταδικάζοντάς τη σε αποζημίωση για την ηθική βλάβη.
Είναι για αμέτρητους λόγους ένα από τα πιο αγαπημένα μου σχολεία κι όχι μόνο γιατί η καταπληκτική ομάδα των καθηγητών και των παιδιών ζωγραφίζουν, παίζουν μουσικές, κάνουν θέατρο κι ό,τι άλλο βάζει ο νους. Κυρίως γιατί είναι η εικόνα του δημόσιου σχολείου όπως πρέπει να είναι: ελεύθερο, με ανοιχτούς ορίζοντες, δημιουργικό και βαθιά πολιτικό. Πάρτε […]
Η 10η Ιουλίου του 2014 ήταν μία από τις πολλές μέρες που οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών επιχειρούσαν να συναντηθούν με την ηγεσία του υπουργείου και μία από τις πιο ιλαροτραγικές στιγμές του αγώνα τους.
Χρειάστηκαν παραπάνω από 7 χρόνια, τεράστια αντοχή κι ένα πελώριο κύμα αλληλεγγύης για να γίνει το αυτονόητο: ο Μάριος Ζέρβας να αθωωθεί για όλες τις κατασκευασμένες κατηγορίες που του αποδόθηκαν.
Κατεβαίνουν σαν κύματα. Ξεχύνονται από το μετρό, περπατάνε γρήγορα, καβαλάνε ποδήλατα, οδηγούν μηχανές, στριμώχνονται σε αυτοκίνητα. Δεν είναι απλώς πολλοί, είναι πάρα πολλοί – πολύ περισσότεροι από όσους έχουμε να δούμε στον δρόμο καιρό τώρα, σίγουρα περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη κίνηση αλληλεγγύης σε κρατούμενο, αφάνταστα περισσότεροι από όσους κι οι ίδιοι οι διοργανωτές είχαν υπολογίσει.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.