Ντίνα Δασκαλοπούλου – Δημοσιογράφος » Έψιλον – Κ.Ε.
cover-253x300

Ελληνική Χαλυβουργία

Για τους περισσότερους από εμάς, η Ελληνική Χαλυβουργία δεν είναι παρά ένα ρυπαρό εργοστάσιο στο δρόμο για την Κόρινθο. Περνώντας μπροστά του, σπάνια υποψιαζόμαστε ότι εκεί δουλεύουν άνθρωποι. Με όνειρα και ευαισθησίες, με παιδιά και εγγόνια, με φιλότιμο και αξιοπρέπεια. Δυστυχώς, το ίδιο φαίνεται ότι σκέφθηκε και η διεύθυνση, που πριν από εβδομάδες αποφάσισε να αρχίσει τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών. Όμως, οι εργαζόμενοι που τόσα χρόνια πάλευαν με τη φωτιά και συχνά το πλήρωναν βαριά, αντέδρασαν, απαιτώντας το δίκιο τους. Το ξέρουμε, τέτοια λάθη διαχείρισης συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, αλλά εδώ, τουλάχιστον, οι εργαζόμενοι αντέδρασαν συλλογικά, αλληλέγγυα και με πείσμα. Ατσάλινο, φυσικά.

11-257x300

18 άνω-κάτω

Συναντηθήκαμε τις μέρες της μεγάλης στέρησης, όταν πονάς τόσο πολύ που προτιμάς να πεθάνεις. Όταν δεν έχεις πια ούτε μάνα, ούτε πατέρα, ούτε αξιοπρέπεια, όταν δεν σε νοιάζει καν το όνομά σου. Όταν το μόνο που ψάχνεις είναι η επόμενη Δόση. Μόνο που αυτή τη φορά, η χαρμάνα δεν ήταν δικιά τους. Τώρα, εκείνοι ήταν «καθαροί» και χάζευαν τα «πρεζάκια της τηλεόρασης»: «Δεν τίθεται θέμα εθνικής ανεξαρτησίας, είμαστε μόνο οικονομικά εξαρτημένοι», έλεγε το κρόουλ. Τα αγόρια και τα κορίτσια του 18 Άνω γέλαγαν. Ούτε ειρωνικά ούτε πικραμένα· γέλαγαν με τον τρόπο αυτού που ξέρει.

Ρέκβιεμ Στη Μεσαία Τάξη

Από το «Τσοβόλα δώσ» τα όλα», του αείμνηστου Ανδρέα, στο «Λεφτά υπάρχουν» (αλλά αλλού…) του Γιώργου, από την εικονική ευημερία του ’90 στην πραγματικότητα της πτώχευσης του ’11, από το «Η Ελλάδα στους Ελληνες», στο «Η Ελλάδα στο ΔΝΤ»: Τα τελευταία 30 χρόνια ελληνικής ιστορίας συνδέονται με την άνοδο της μεσαίας τάξης. Τον τελευταίο, με την πτώση της. Εζησε το ελληνικό της όνειρο, τώρα ζει το χειρότερο εφιάλτη της ανακαλύπτοντας αποσβολωμένη πως εν μια νυκτί της παίρνουν όσα πίστεψε ότι έχει κατακτήσει. Μια σύντομη άνοιξη, σαν παραμύθι, ενόψει ενός μακρύ χειμώνα; Υπάρχει, άραγε, σε κάτι άλλο να ελπίσουμε;