«Θύματα» της Χ.Α. και στη Ζυρίχη

Τέσσερις Ελληνες φοιτητές στην Ελβετία δέχτηκαν επίθεση από νεοναζί, που «εξοργίστηκαν» όταν διαπίστωσαν πως δεν επρόκειτο για ομοϊδεάτες τους

«Ενα ναζιστικό κόμμα στην άλλη άκρη της Ευρώπης έγινε η αφορμή να υποστούμε βία στην Ελβετία» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ένα από τα θύματα

Ζητάει Πειθαρχικό λόγω μεροληψίας!

Πειθαρχικό έλεγχο της προέδρου του Πρωτοδικείου Πειραιά, Σοφίας Φαρασοπούλου, ζητάει ο Χρήστος Πάχτας. Μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου, κατά την οποία ο κ. Πάχτας κρίθηκε «διαπλεκόμενος και συμμέτοχος σε σκάνδαλο» για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας, με μηνυτήρια αναφορά του προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ο πρώην δήμαρχος Αριστοτέλη στρέφεται κατά της δικαστού, την οποία εγκαλεί για υπέρβαση δικαιοδοσίας και παράβαση της αρχής της αμεροληψίας.

«Διαπλεκόμενος» και με τη βούλα ο Χρ. Πάχτας

Ο πρώην δήμαρχος Αριστοτέλη κινήθηκε νομικά εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ για το «σκάνδαλο» της πώλησης των μεταλλείων Κασσάνδρας στην «Ελληνικός Χρυσός» και το δικαστήριο τον κατέστησε «υπόλογο έναντι του εκλογικού σώματος»

“Σκάνδαλο” η πώληση των μεταλλείων Κασσάνδρας – Υπόλογος ο Χ.Πάχτας

Σύμφωνα με την με αρ. 3765/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ο Χρήστος Πάχτας ως Υφυπουργός Οικονομικών «είχε ενεργό συμμετοχή στην πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.Μ.Β.Χ», κατά παράβαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, υπό συνθήκες που συνιστούσαν ευνοϊκή μεταχείριση της αγοράστριας εταιρείας, έναντι τιμήματος μικρότερου από το ήμισυ της αξίας τους, γεγονός που σε πολιτικό επίπεδο στοιχειοθετεί την έννοια του «σκανδάλου» και (…) στοιχειοθετεί την έννοια της «διαπλοκής», καθιστώντας το πολιτικό πρόσωπο υπόλογο έναντι του Εκλογικού σώματος”

Μακροχρόνια ανεργία, η σύγχρονη «αναπηρία»

Επαγγελματίες με πλούσια εμπειρία, επιστήμονες (νέοι και μεγαλύτεροι) που «κορνιζάρουν» τα πτυχία τους και πολλοί άλλοι που συνιστούν πλέον το 20% του εργατικού δυναμικού, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα για να περιγράψουν την παρατεταμένη και -όπως φοβούνται- μόνιμη απομάκρυνσή τους από την αγορά εργασίας, τη στιγμή που τα στατιστικά στοιχεία (από Ελλάδα και εξωτερικό) καταλήγουν στο ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα της υψηλής (δομικής) ανεργίας τις επόμενες δεκαετίες ή αλλιώς στην «οικονομία της δυστυχίας»!