Ντίνα Δασκαλοπούλου – Δημοσιογράφος » δημοψήφισμα

Μια ολόκληρη εποχή τελειώνει με κρότο και λυγμούς

Μοιάζει με σεισμό, τόσο δυνατό σαν να μετακινήθηκαν όλες οι πλάκες της Γης. Η πρώτη αριστερή κυβέρνηση υπογράφει Μνημόνιο μία μόλις εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα και το «όχι» του λαού, όταν η χώρα βρισκόταν αντιμέτωπη με το δίλημμα υποταγή ή χάος.

«Ψηλώσαμε δέκα πόντους»

«Νιώθω σαν να έχω ψηλώσει δέκα πόντους, σαν να έχουμε όλοι σηκωθεί ψηλότερα. Είμαι πάρα πολύ περήφανη». Η χαρά της Δώρας είναι μεταδοτική: όλες οι υπάλληλοι του κομμωτηρίου της χαμογελούν και σχολιάζουν ακατάπαυστα με τις πελάτισσες τα όσα έγιναν την Κυριακή το βράδυ. «Ηταν μια απόλαυση να βλέπεις όλες αυτές τις έντρομες, συντετριμμένες φάτσες στα κανάλια», λέει η Μαρία. «Αυτοί που μας τρομοκρατούσαν, επιτέλους τρομοκρατήθηκαν! Μας λογάριαζαν για πολύ δειλούς. Λογαριάσατε λάθος, κύριοι!».

Το πιο συνειδητό «όχι»

«Είναι σαν να βρίσκεσαι στον 19ο με κλειδωμένη την πόρτα και κάποιοι απ’ έξω να σου βάζουν φωτιά. Ή θα πνιγείς από τις αναθυμιάσεις ή θα πηδήξεις στο κενό. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην ελληνική οικονομία. Ξέρω πάρα πολύ καλά τι θα συμβεί αν κερδίσει το “όχι” – και θα είναι πολύ πολύ ζόρικα».

«Σήμερα τραγουδάμε. Από αύριο συνεχίζουμε»

Ανεβαίνουν προς την πλατεία Συντάγματος, ανεμίζοντας τις κόκκινες παντιέρες τους και τραγουδώντας το «Βandiera Rossa». Είναι δεκάδες, είναι εκατοντάδες, είναι χιλιάδες. Φτάνουν στην κεντρικότερη πλατεία της χώρας από κάθε κατεύθυνση: απότην Αμαλίας, από την Οθωνος, από τη Σταδίου, από την Ερμού, από τη Φιλελλήνων. Είναι νέοι, είναι ηλικιωμένοι, είναι παιδάκια. Είναι Ελληνες, είναι Γάλλοι, είναι Πορτογάλοι, είναι Ισπανοί, είναι Γάλλοι. Ενα τεράστιο χαρούμενο ποτάμι. Είναι οι νικητές. Είναι εκείνοι που είπαν «όχι».

Το υπερόπλο της αντιπολίτευσης στη μάχη του «ναι»… διχάζεται

«Καινούργιοι άνθρωποι ουδέποτε υπήρξαν.

Και αν κάποιους ονομάσαμε πρωτόπλαστους

ήταν για να μας δώσει ψήφο εμπιστοσύνης

η πλειονότης φαντασία.

Φθαρμένους πάντα μας τους έστελνε

η άγνωστη αρχή τους»