Ντίνα Δασκαλοπούλου – Δημοσιογράφος » μετανάστες

Αθώα βλέμματα και εκμετάλλευση στο λιμάνι

Το «Ελευθέριος Βενιζέλος» μοιάζει γιγαντιαίο καθώς πλησιάζει την προβλήτα Ε1 του Πειραιά. Το φεγγάρι έχει μόλις βγει, αλλά η νύχτα δεν έχει πέσει ακόμα: είναι η ώρα που οι φωτορεπόρτερ λένε «χρυσή» κι ο ουρανός, η θάλασσα, τα καράβια παίρνουν τα πιο έντονα μπλε, κόκκινα και χρυσαφιά χρώματα.

«Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες» στο Σύνταγμα

Δεν είναι μεγάλο, δεν είναι εντυπωσιακό, δεν είναι λαμπερό. Κι όμως είναι ίσως το ωραιότερο χριστουγεννιάτικο δέντρο της χώρας. Με ελάχιστα στολίδια, αλλά γεμάτο τρυφερά σημειώματα που τα μικρά των Σύρων προσφύγων και των Ελλήνων αλληλέγγυων στέλνουν στους γονείς τους και σ’ όλο τον κόσμο. «Θέλω να μην ξανακοιμηθώ στο πεζοδρόμιο ποτέ μου», γράφει ένα μικρό. «Θέλω να δω τη μαμά μου και τον μπαμπά μου», γράφει ο 10χρονος Μπακάν. «Εύχομαι στα παιδιά της Συρίας καλή επιτυχία, με αγάπη», απαντά ένα μικρό από την Ελλάδα.

Οι Άνθρωποι με τα Καρότσια

Πριν από 6 χρόνια ήταν εικόνα στις ειδήσεις της Αργεντινής. Σήμερα είναι εικόνα ζωντανή στις γειτονιές της Αθήνας. Οι «άνθρωποι με τα καρότσια του σούπερ μάρκετ» φορτωμένα ανακυκλώσιμα σκουπίδια αυτό ακριβώς ήθελαν να αποφύγουν όταν άφηναν τη μακρινή τους πατρίδα κι έρχονταν στη δική μας: να γίνουν ρακοσυλλέκτες. Τους βλέπουμε να ψάχνουν στους κάδους για ώρες. Μας βλέπουν οργισμένους με την κατάσταση. Από μέσα μας προσευχόμαστε να μην καταλήξουμε στη θέση τους. Από μέσα τους συμμερίζονται την οργή μας. Οι cartoneros της Ελλάδας βιοπορίζονται ξεδιαλέγοντας τα σκουπίδια μας που, όσο βαθαίνει η κρίση, γίνονται κι αυτά φτωχότερα.