Πολλάκις και παντί τρόπω στο στόχαστρο βρέθηκε χθες ο Παύλος Πολάκης.
Ολες οι δικαστικές ενώσεις, η ομοσπονδία αστυνομικών κι ο Αδωνις Γεωργιάδης εξαπέλυσαν ομοβροντία κατά του αναπληρωτή υπουργού υγείας, που απάντησε φορώντας την πράσινη ρόμπα του χειρουργού κι αναρτώντας φωτογραφία από αιμορροϊδεκτομή που πραγματοποίησε ο ίδιος.
Δεν ήταν τα πλαστικά σημαιάκια. Δεν ήταν οι χημικές τουαλέτες και τα ασθενοφόρα. Δεν ήταν οι ιδιωτικές κάμερες. Δεν ήταν ο Αδωνις Γεωργιάδης ως μπροστάρης της εργατιάς. Δεν ήταν καν ο Κακλαμάνης κι ο Μηταράκης ως κομσομόλοι. Ηταν τα όσα έλεγε η «αυθεντική εργατική τάξη» που έκανε τη χθεσινή πορεία-υπερπαραγωγή μια αυθεντικά σουρεαλιστική εμπειρία.
Την Τρίτη το βράδυ, κατά τον προσφιλή του τρόπο επικοινωνίας, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. τουιτάρει. Χτες το τουίτ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναπαράγεται μαζικά. Τι το ιδιαίτερο είχε η φωτογραφία από τη διακόσμηση ενός μπαρ που ανέβασε ο Αδωνις Γεωργιάδης; Το κείμενό του ήταν εύγλωττο: «Σε μπαρ στο Χαλάνδρι έχουν καταλάβει τι μας περιμένει από Δευτέρα. Μαστίγιο και σφυροδρέπανο. Μην κλαίτε μετά».
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.