Πριν από πέντε χρόνια καθημερινά μοιραζόμασταν περίπου 50 εκατομμύρια φωτογραφίες, κυρίως στο facebook. Σήμερα το νούμερο έχει εκτοξευθεί: οι φωτογραφίες που μοιραζόμαστε κάθε μέρα είναι 1,8 δισεκατομμύριο. Ετσι, καθόλου τυχαία, το λεξικό της Οξφόρδης επέλεξε τη selfie ως τη λέξη της χρονιάς για το 2013. Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο από το να τραβήξεις μια φωτογραφία.
Μην ψάξεις πολύ και μην πας μακριά. Δεν έχει «βαρύ» επώνυμο ούτε λαμπερό βιογραφικό – ενδεχομένως κανείς δεν θα αναγνώριζε το όνομα και το πρόσωπό του.
Στη Μυτιλήνη τον λένε Στρατή: «Γυναίκες ετοιμόγεννες κι άλλες με τα μωρά στην αγκαλιά, άνθρωποι ανάπηροι με πατερίτσες και καροτσάκια. Οι παραλίες των παιδικών μας χρόνων γέμισαν πόνο κι απελπισία. Κάθε παιδί που παίρνω στην αγκαλιά μου όταν βγαίνει από τη βάρκα είναι το δικό μου παιδί».
Ο Ασεμ Ασνα ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού. Αγαπά το 3D printing και, ακόμα περισσότερο, αγαπά τους ανθρώπους. Στα 22 του -ως εθελοντής- τύπωνε τεχνητά μέλη για ακρωτηριασμένα παιδιά του πολέμου και βοηθούσε στη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
Καθεμία μόνη στο σαλόνι της και σε μικρές συντροφιές στα καφενεία, σε ΚΑΠΗ και σε σχολεία δίνουν τη μάχη με τις βελόνες τους. Είναι γυναίκες -μαθήτριες, μαμάδες, γιαγιάδες, εργαζόμενες, άνεργες- που καθημερινά κάνουν την αγάπη τους πλεκτό: κουβερτάκια, σκουφάκια, γαντάκια για τα παιδιά των προσφύγων που, φεύγοντας από την Ειδομένη, συνεχίζουν το άγριο ταξίδι τους σε μια ζόρικη Ευρώπη.
Εξ ονόματος του σουηδικού λαού οι «νεοναζί με τις γραβάτες» ξεκίνησαν καμπάνια μίσους εναντίον των προσφύγων από τη Λέσβο.
Χτες στο νησί μέλη του ακροδεξιού κόμματος «Σουηδοί Δημοκράτες» μοίραζαν φυλλάδια όπου εξηγούσαν στους πρόσφυγες γιατί δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην άλλοτε φιλόξενη για τους μετανάστες Σουηδία
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.