Ενας καταυλισμός-υπόδειγμα στο στόχαστρο

Ηταν χειμώνας του 2012, όταν μια έγκυος πρόσφυγας πετροβολήθηκε στο λιμάνι της Μυτιλήνης από ομάδα φασιστών και 100 άνθρωποι βρέθηκαν άστεγοι μες στο καταχείμωνο στον δημοτικό κήπο.

Ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, η απόλυτη ξεφτίλα της ΕΕ

Για τα παιδιά που χάθηκαν στο στοιχειωμένο δάσος στις λίμνες στο Βορρά

για τα παιδιά που χάθηκαν στου δράκου το πηγάδι στης στρίγκλας τη σπηλιά.

Σε συμμορίες με ζητιάνους σε αχυρώνες και σ’ αυλές

και σε καράβια του πελάγους με λαθρεμπόρους πειρατές.

Για τα παιδιά που τα ‘συραν στης Αφρικής τις αγορές εμπόροι και ληστές

και φοβισμένα κι ορφανά στη Σμύρνη και στη Βενετιά τα ‘πιάσαν οι φρουρές.

Διονύσης Σαββόπουλος, από «Το περιβόλι του τρελού»

Τυροσαπουναίικα, το αγαπημένο μας χωριό

Τα Τυροσαπουναίικα είναι ένα μικρό χωριουδάκι της ορεινής Αρκαδίας. Τόσο μικρό που, ακόμα κι όταν το έψαξα στο γκουγκλ, δεν μπόρεσα να βρω καμία πληροφορία.

Στο μικρό αυτό χωριουδάκι υπάρχει ένα εξίσου μικρό Δημοτικό σχολείο. Τόσο μικρό που στην έκτη τάξη του φοιτούν 14 παιδιά.

Ενα βουνό αλληλεγγύης στο Σύνταγμα

Ηταν μια σακούλα από εκείνες τις μεγάλες αλυσίδες των σούπερ μάρκετ που πουλάνε ανώνυμα τρόφιμα με τη δική τους ετικέτα. Και ντρεπόταν πολύ για τη σακούλα της.

Γιατί ήταν μόνο μία, γιατί τα πράγματα ήταν λίγα, γιατί τα παιδιά που πεινάνε και κρυώνουν είναι πολλά.

Τα λιοντάρια της πλατείας Βικτωρίας

«Υπάρχουν λιοντάρια στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα υπάρχουν τα πάντα». Δεν μπορώ να θυμηθώ από ποιο θεατρικό του Τσέχοφ ξεπήδησε η φράση που παίζει στο μυαλό μου Τρίτη μεσημέρι, στην πλατεία Βικτωρίας.