Οι υπουργοί αλλάζουν, οι Σκουριές όμως μένουν… Παρόλο που ο αγώνας των κατοίκων της βορειοανατολικής Χαλκιδικής εναντίον της εξόρυξης χρυσού ήταν ένα εμβληματικό παράδειγμα για τον ΣΥΡΙΖΑ που τόνιζε σε κάθε τόνο ότι «θα βάλει τέλος στη φαραωνική επένδυση», πέντε μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, το τραύμα στον Κάκκαβο είναι ανοιχτό κι η καταστροφή συνεχίζεται.
Επειτα από ευρύτατη σύσκεψη με πρωτοβουλία της Πολιτικής Γραμματείας και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε ομάδα εργασίας, η οποία θα παρουσιάσει σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Χαλκιδικής τον επόμενο μήνα
Για κλιμακούμενη κοινωνική ένταση και κατά συρροή περιστατικά σωματικής βίας και προπηλακισμών εναντίον ανθρώπων του κινήματος κάνουν λόγο τα συντονιστικά αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού με αφορμή άλλο ένα περιστατικό που σημειώθηκε το βράδυ της Τετάρτης.
Θα μπορούσε να είναι μια ιστορία από τα βάθη της Μαύρης Ηπείρου, συμβαίνει όμως στη Χαλκιδική. Μια εταιρεία-κολοσσός υποβάλλει μελέτες, χωρίς την υπογραφή διπλωματούχων μηχανικών, παραλείπει κρίσιμα στοιχεία κι άλλα τα υποβάλλει σε άλλη γλώσσα από εκείνη του κράτους όπου λειτουργεί! Δεν συμβαίνει σε κάποια μακρινή αποικία, αλλά στην Ελλάδα.
Δεν ήταν τα πλαστικά σημαιάκια. Δεν ήταν οι χημικές τουαλέτες και τα ασθενοφόρα. Δεν ήταν οι ιδιωτικές κάμερες. Δεν ήταν ο Αδωνις Γεωργιάδης ως μπροστάρης της εργατιάς. Δεν ήταν καν ο Κακλαμάνης κι ο Μηταράκης ως κομσομόλοι. Ηταν τα όσα έλεγε η «αυθεντική εργατική τάξη» που έκανε τη χθεσινή πορεία-υπερπαραγωγή μια αυθεντικά σουρεαλιστική εμπειρία.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.