Η δημοσιογραφία δεν αισθάνεται και πολύ καλά τελευταία

H Rosa María Calaf, με τα πορτοκαλί μαλλιά και το κατακίτρινο φουλάρι της, είναι ένας ζωντανός θρύλος για τους Ισπανούς ρεπόρτερ.

Ενθουσιώδης σαν έφηβη και εξαιρετικά έμπειρη έπειτα από μισό αιώνα στη δημοσιογραφία, εργάστηκε σε περισσότερες από 100 χώρες αναζητώντας την είδηση.

Αγάπη… μόνο

Είναι ελάχιστες οι φορές που ο κόσμος μοιάζει όπως τον θέλεις – συνήθως, κι όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος μοιάζει όπως δεν τον θέλεις.
Αλλά πού και πού ο κόσμος χαμογελάει φαφούτικα και σε σφίγγει στην αγκαλιά του ενώ δεν σε ξέρει και σου δίνει σβουριχτά φιλιά και παίζει μαζί σου και κάνει σκανταλιές.

Στο ίδιο καζάνι… βράζουμε όλοι

«Ηταν ωραίο το θέατρο, αλλά μου άρεσε πολύ και το ταξίδι!» Ηταν η πρώτη φορά στη ζωή του που είδε «ανθρώπους να παίζουν ζωντανά».

Κατάληψη-απάντηση στα λουκέτα του φόβου

Στις αυλές των σχολείων και στις γειτονιές τις τελευταίες μέρες δίνεται μια ιδιότυπη μάχη, ίσως η αποφασιστικότερη: είναι μια μάχη για την πρόσβαση στη γνώση, για το δικαίωμα στην εκπαίδευση, για τη συνύπαρξη. Εντέλει, είναι η μάχη του κόσμου της αλληλεγγύης που ανατέλλει απέναντι σ’ έναν κόσμο φοβικό, που δεν λέει να δύσει ακόμα.

Μέτρα εκτόνωσης της κατάστασης ανακοίνωσε ο Γ. Μουζάλας

Διαψεύδει τη δημιουργία νέου κέντρου φιλοξενίας στη Μυτιλήνη ο Γιάννης Μουζάλας με επιστολή που απέστειλε στον δήμαρχο Μυτιλήνης, ενώ ο βουλευτής Λέσβου της Ν.Δ., Χαράλαμπος Αθανασίου, συνέχισε και χτες τις εμπρηστικές δηλώσεις, κατηγορώντας τους πρόσφυγες ότι προκαλούν αίσθημα ανασφάλειας στους κατοίκους, αφού «τους βλέπουν να σφάζουν ζώα και να καίνε τα ελαιόδεντρα για να ζεσταθούν» κι ότι «η Λέσβος έχει ήδη καταστραφεί και δεν αντέχει».