Ανθρωποι-σκουπίδια και σάκοι του μποξ

Καθόταν οκλαδόν στον δρόμο τυλιγμένη σ’ ένα κίτρινο σάλι. Μόνη ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν, έρχονταν, μιλούσαν αδιάκοπα στα τηλέφωνα, προσπαθούσαν επί ματαίω να αντιμετωπίσουν την κάψα και την υγρασία και να βγάλουν μιαν άκρη στο χάος του λιμανιού της Μυτιλήνης. Στιγμές μόνο αργότερα εμφανίστηκαν οι αστυνομικοί με τα κλομπ. «Ρε, θα ορμήσουμε;». «Σε λίγο ρε, βαστήξου». Ξαφνικά το στόμα της γέμισε αίματα κι η γυναίκα άρχισε να ουρλιάζει.

Ο διακινητής της διπλανής πόρτας

Αργά τη νύχτα, όταν η πόλη πια έχει ησυχάσει, διασχίζουν τον δρόμο σαν σκιές. Στη γωνία της Αριστοτέλους περιμένει το λεωφορείο που θα πάει στους Ευζώνους.

Από την άλλη γωνιά του δρόμου μια άλλη ομάδα περπατάει γρήγορα. Εχουν μόλις φτάσει από τον Πειραιά. Κρατάνε τα σακίδια και τα παιδιά τους από το χέρι.

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο χρειάζεται την αλληλεγγύη μας

Ηταν αρχές στου 2013 όταν στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο έφτασε το πρώτο υποσιτισμένο βρέφος. Οι γονείς του μωρού ήταν άνεργοι κι αναγκάζονταν να κάνουν οικονομία ακόμα και στο γάλα, με αποτέλεσμα το παιδάκι να ζυγίζει πολύ λιγότερο από το κανονικό.

Αθώα βλέμματα και εκμετάλλευση στο λιμάνι

Το «Ελευθέριος Βενιζέλος» μοιάζει γιγαντιαίο καθώς πλησιάζει την προβλήτα Ε1 του Πειραιά. Το φεγγάρι έχει μόλις βγει, αλλά η νύχτα δεν έχει πέσει ακόμα: είναι η ώρα που οι φωτορεπόρτερ λένε «χρυσή» κι ο ουρανός, η θάλασσα, τα καράβια παίρνουν τα πιο έντονα μπλε, κόκκινα και χρυσαφιά χρώματα.

Κουρδική «άνοιξη» στην Ελλάδα

Νewroz Piroz! Αυτή είναι η ευχή που αντάλλαξαν το Σάββατο οι Κούρδοι ανά τον κόσμο. Το Νεβρόζ είναι η κουρδική Πρωτοχρονιά και γιορτάζεται εδώ κι εκατοντάδες χρόνια. Οι Κούρδοι της Ελλάδας γιόρτασαν κι αυτοί την άνοιξη, την ελευθερία και την καινούργια χρονιά, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα αντίστασης.