Θα μπορούσε να είναι ένα ρεπορτάζ για τον νέο χώρο, όπου στεγάστηκαν οι πρόσφυγες στο Γαλάτσι.
Θα μπορούσε να είναι ένα ρεπορτάζ για το Παλέ, που οι κάτοικοι της γειτονιάς χρόνια τώρα προσπαθούν να διασώσουν από τα ιδιωτικά συμφέροντα και που από την Πέμπτη έχει αποκτήσει μια καινούργια ζωή.
Είναι μια σχέση αιώνων που εύκολα αμφισβητείται, αλλά δύσκολα διαταράσσεται.
Ο εναγκαλισμός της ελληνικής Πολιτείας με την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι παλιός όσο και το νεότερο ελληνικό κράτος.
Ο Ν. Φίλης είχε προκαλέσει την μήνιν του κ. Ιερώνυμου όταν πριν από λίγους μήνες δήλωνε: «Δύο αρχηγοί κράτους έχουν επισκεφθεί τη χώρα επί ΣΥΡΙΖΑ, το Αγιο Φως και η Αγία Βαρβάρα», ενώ δεν είχε διστάσει να κάνει λόγο για «εμπόριο λειψάνων».
Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών κατήγγειλε τότε «επιχείρηση περιορισμού της ελευθερίας της θρησκείας», σημειώνοντας ότι «ο κ. Φίλης εμπορεύεται τα λείψανα ενός δήθεν αριστερού αντικληρικαλισμού, ο οποίος παραπέμπει σε περιόδους μεσαίωνα» κι ο Αρχιεπίσκοπος δήλωνε «όσοι σκέφτονται διαχωρισμό Εκκλησίας-κράτους θα μετανοήσουν».
Βρέχει καταρρακτωδώς, ενώ πέφτει το σκοτάδι στην πλατεία Βικτωρίας. Δεκάδες άνθρωποι κουρνιάζουν κάτω από μπαλκόνια, τέντες και στέγαστρα, άλλοι τρυπώνουν και κλείνουν τα φερμουάρ από τις σκηνές τους κι άλλοι στέκονται κάτω από τα δέντρα.
«Eμένα, εμένα, σε παρακαλώ κυρία, έχω μωρά». «Κι εγώ έχω μωρά, δες τα εκεί στο πεζοδρόμιο, σε παρακαλώ, κυρία». Οι γυναίκες με τραβούν από το μανίκι σπαρακτικά. Προσπαθούν να εξασφαλίσουν ένα δωμάτιο για να κοιμίσουν απόψε τα παιδιά τους και νομίζουν ότι είμαστε από κάποια ανθρωπιστική οργάνωση. Τις έχει βγάλει εδώ το τελευταίο κύμα που ήρθε από τα νησιά, όπως και δεκάδες άλλες που έχουν βρει καταφύγιο στον υπόγειο.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.