Ακραίο μεν το καιρικό φαινόμενο, ακρότατη δε η ανθρώπινη αυθαιρεσία και η γραφειοκρατία. Αυτό, συνοπτικά, προκύπτει για τις αιτίες των φονικών πλημμυρών που έπληξαν τη Μάνδρα (με τραγικό απολογισμό 24 νεκρούς), βάσει του πορίσματος κλιμακίου επιθεωρητών του γραφείου της Γενικής Επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης, που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.».
Ηταν δίπλα μας κάθε μέρα και νύχτα, όμως για τους περισσότερους ήταν αόρατες. Οι γυναίκες με τις λαδί ποδιές και τις σφουγγαρίστρες ήταν οι γνωστές-άγνωστες των δημόσιων υπηρεσιών.
Πανελλαδική απεργία έκαναν χτες οι εμποροϋπάλληλοι, που -όπως σημειώνουν στην ανακοίνωσή τους- «για μια ακόμη χρονιά, καλούνται να εργαστούν για πάνω από 30-40 συνεχόμενες ημέρες», οι περισσότεροι χωρίς ρεπό, χωρίς ξεκούραση, χωρίς καν πρόσθετη αμοιβή 75% για τις Κυριακές τους.
Μια επίθεση που γεννά πολλά ερωτήματα σημειώθηκε το ξημέρωμα του Σαββάτου στη Νομική. Δεκαπέντε κρανοφόροι οπλισμένοι με σιδερόβεργες, σφυριά και λουκέτα από μοτοσικλέτες τραυμάτισαν φοιτητές που έκαναν πάρτι.
H σχέση μεταξύ του τίτλου του βιβλίου μου «saints.» και του θέματός του δεν είναι προφανής. Επέλεξα το «Αγιοι» διότι, για μένα, αυτή η λέξη σηματοδοτεί μια πνευματική αναζήτηση.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.