Νewroz Piroz! Αυτή είναι η ευχή που αντάλλαξαν το Σάββατο οι Κούρδοι ανά τον κόσμο. Το Νεβρόζ είναι η κουρδική Πρωτοχρονιά και γιορτάζεται εδώ κι εκατοντάδες χρόνια. Οι Κούρδοι της Ελλάδας γιόρτασαν κι αυτοί την άνοιξη, την ελευθερία και την καινούργια χρονιά, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα αντίστασης.
Στην περιοχή όπου έχει χαραχτεί η γραμμή του μετώπου με τον σκοταδισμό των τζιχαντιστών, οι Κούρδοι βρίσκουν στήριγμα στην Ελλάδα: «Θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό αυτό που συμβαίνει στη χώρα σας. […] Η Ελλάδα, όπως κι εμείς, αντιστέκεται στον καπιταλισμό και τους φασίστες. Το Κομπάνι είναι μια πόλη που ενώνει τους λαούς, τους εμπνέει το μήνυμα αντίστασης κι αλληλεγγύης που εκπέμπει. Τώρα είστε κι εσείς μέλη της αντίστασης. Στο τέλος όλοι μαζί θα νικήσουμε».
«Οταν ξέρεις πως μπορείς να τον σκοτώσεις, δεν τον φοβάσαι». Η Fayza Abdi με αφήνει απλώς άναυδη. Η συν-πρόεδρος του Νομοθετικού Συμβουλίου του Κομπάνι είναι γύρω στα 50, καθηγήτρια αγγλικών και μητέρα τεσσάρων παιδιών. Καθόμαστε σ’ έναν καφενέ φτιαγμένο για άντρες και γεμάτο άντρες.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.