Δηλώνει «ανήσυχος», δεν δηλώνει «περήφανος», επισημαίνει όμως ότι «όλοι προσπαθούν πάρα πολύ».
Μια μέρα μετά τον ξεσηκωμό των ανήλικων κρατουμένων της Μόριας, τουλάχιστον ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής μιλάει δημόσια.
Εκκενώθηκε νωρίς χτες το πρωί ο άτυπος καταυλισμός, στον οποίο έμεναν εδώ και δύο μήνες πρόσφυγες και μετανάστες στα Τσαμάκια της Μυτιλήνης. Στον χώρο έμεναν 346 άνθρωποι από τη βόρεια Αφρική, το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές, που μεταφέρθηκαν στη Μόρια, ενώ 19 εθελοντές που συμμετέχουν στη διεθνή ομάδα αλληλεγγύης «No Borders» προσήχθησαν από την αστυνομία, που τους άφησε ελεύθερους χωρίς καμία κατηγορία.
«Θεέ της ευσπλαχνίας και Πατέρα όλων, αφύπνισέ μας από τον ύπνο της αδιαφορίας,
άνοιξε τα μάτια μας στα βάσανά τους κι απεγκλώβισέ μας από την αναισθησία
(…) Είμαστε όλοι πρόσφυγες, ταξιδιώτες της ελπίδας προς Εσένα»
Από την προσευχή του Πάπα στο λιμάνι της Μυτιλήνης
Με βάση το πρωτόκολλο αντιμετωπίζονται και οι δυο σαν αρχηγοί κράτους -ο ένας είναι κιόλας. Από τα αυξημένα μέτρα ασφάλειας μέχρι την κινητοποίηση των κρατικών λειτουργών, από το ενδιαφέρον του διεθνούς Τύπου μέχρι τη συγκίνηση των πιστών -όλα δείχνουν πως η Μυτιλήνη υποδέχεται σήμερα προσωπικότητες διεθνούς εμβέλειας.
«Nα αφαιρεθούν τα τείχη», ζήτησε ο Πάπας Φραγκίσκος σε χτεσινό μήνυμά του, λίγα 24ωρα πριν από την άφιξή του στην Ελλάδα.
«Πρέπει να αφαιρεθούν τα τείχη, όχι μόνον τα μεταφορικά», αλλά και «εκείνα της λυπηρής πραγματικότητας […] πρέπει να θεωρηθούν οι συνάνθρωποί μας αδελφές και αδελφοί», ώστε να «ξεπερασθούν πόλεμοι και συγκρούσεις» και «να αφαιρεθεί το μεγάλο εμπόδιο, εκείνο που εγείρεται με το τείχος της αδιαφορίας».
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.