Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για την έναρξη της τηλεμαχίας των δύο διεκδικητών της πρωθυπουργίας. Η αγωνία στα κομματικά επιτελεία κορυφώνεται – κι έτσι οι δημοσιογράφοι φαντάζονται πως όλοι ζουν στον ρυθμό του ντιμπέιτ. Αμ δε! Στην Αθήνα απλώνεται ένα σχεδόν καλοκαιριάτικο βράδυ. Από την πλατεία Καρύτση μέχρι τη Νέα Φιλαδέλφεια οι Αθηναίοι είναι έξω.
Η «Εφημερίδα των Συντακτών» μίλησε με τους Αθηναίους μετά την αναγγελία διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Αλλοι προβληματισμένοι, άλλοι απογοητευμένοι άλλοι αποφασισμένοι αλλά όλοι σαν να ήταν έτοιμοι από καιρό.
«Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν όλη την ώρα
ή έστω απλώς λιμοκτονούν κάποιες ώρες
στο κάτω κάτω δεν πειράζει, αφού δεν είστε εσείς»
Το πειραματόζωο το ‘σκασε». Το πλακάτ -γραμμένο στα αγγλικά και τα ελληνικά- που κρατούσε ο μεσήλικας διαδηλωτής περιγράφει ίσως εναργώς το αίσθημα που είχαν χθες οι διαδηλωτές στην πλατεία Συντάγματος. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας κατέκλυσαν το κέντρο της πόλης από νωρίς για να διαδηλώσουν όχι μόνο τη στήριξή τους στην κυβέρνηση, αλλά κυρίως την αποφασιστικότητά τους για μια καινούργια ζωή.
Από τη θέση του γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. ο ένας και τη θέση του οργανωτικού γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ ο άλλος, συντονίζουν την καμπάνια των κομμάτων τους έχοντας μπροστά τους τις κρισιμότερες εκλογές της Μεταπολίτευσης. Σε μια προεκλογική περίοδο εξαιρετικά φορτισμένη και πυκνή σε γεγονότα, ο 35χρονος Ανδρέας Παπαμιμίκος και ο 39χρονος Τάσος Κορωνάκης αναλύουν στρατηγικές κι επιλογές, μηνύματα και μέσα μιας αναμέτρησης που –ακόμα και στο πεδίο της πολιτικής επικοινωνίας–μοιάζει να είναι αναμέτρηση δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.