«Αφιλόξενη» – θα ήταν ένας ήπιος χαρακτηρισμός. «Ξενοφοβική» – θα ήταν ένας βαρύς χαρακτηρισμός. Σίγουρα όλο και πιο ξένη στις αρχές και την παράδοσή της.
Στην Ευρώπη, που σκοτεινιάζει όλο και πιο πολύ, τα φώτα χαμήλωσαν λίγο ακόμα και πάλι χτες όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε τις προτάσεις της για τη χορήγηση ασύλου στους πρόσφυγες – σε εκείνους τους ολοένα και λιγότερους που θα αναγνωρίζει ως πρόσφυγες δηλαδή.
«Δεν ξέρω τον δρόμο για τις Σεϊχέλες / Μου λεν εκεί κάτω πως κάνουνε τρέλες / Εγώ όμως γουστάρω να πάω πιο κοντά / Να πάω στο Μπραχάμι με λίγα λεφτά». Τραγουδάω σιωπηλά (φυσικά) Apurimac, οδηγώντας μέσ’ από έναν λαβύρινθο από στενοσόκακα κι αναζητώντας το πάρκο του Ασυρμάτου.
Ως «ανοιχτές φυλακές» χαρακτηρίζει το Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στη Μαλακάσα η «Ομάδα Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες».
Μικρής έντασης επεισόδια έγιναν χτες στο hotspot της Μόριας στη Λέσβο. Πρόσφυγες και μετανάστες, που μπήκαν στην Ελλάδα μετά τις 20 Μαρτίου και παρέμειναν σε περιορισμό για 25 μέρες, διεκδικούν να τους επιτραπεί να φύγουν από τη Λέσβο.
Ξέρεις, απ’ όλα τα μέσα συγκοινωνίας τα πιο σαράβαλα είναι οι λέξεις
κάθε τόσο μ’ εγκαταλείπουν μεσοστρατίς.
Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Γράμματα στον Ερμόλαο
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.