Ποια Αριστερά και ποια Ευρώπη, όταν πεινάνε τα παιδιά;
«Οσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει».
Η φράση από τους «Αδερφοφάδες» του Καζαντζάκη απέκτησε μια νέα διαδικτυακή ζωή, όταν τη χρησιμοποίησε πρόσφατα δημοφιλής τηλε-παρουσιαστής
«Οσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει».
Η φράση από τους «Αδερφοφάδες» του Καζαντζάκη απέκτησε μια νέα διαδικτυακή ζωή, όταν τη χρησιμοποίησε πρόσφατα δημοφιλής τηλε-παρουσιαστής
Για πρώτη φορά στη χώρα μας, οι ομόφυλες σχέσεις αναγνωρίζονται νομικά και αποκτούν καθεστώς οικογένειας και δικαιώματα ανάλογα με αυτά του γάμου (μεταξύ των οποίων φορολογικά, εργασιακά, συνταξιοδοτικά, κληρονομικά), με σημαντική εξαίρεση τη ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τα παιδιά των ομόφυλων οικογενειών, για τα οποία όμως δεσμεύτηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος πως θα ρυθμιστούν στην επικείμενη αλλαγή του Οικογενειακού Δικαίου.
Καθεμία μόνη στο σαλόνι της και σε μικρές συντροφιές στα καφενεία, σε ΚΑΠΗ και σε σχολεία δίνουν τη μάχη με τις βελόνες τους. Είναι γυναίκες -μαθήτριες, μαμάδες, γιαγιάδες, εργαζόμενες, άνεργες- που καθημερινά κάνουν την αγάπη τους πλεκτό: κουβερτάκια, σκουφάκια, γαντάκια για τα παιδιά των προσφύγων που, φεύγοντας από την Ειδομένη, συνεχίζουν το άγριο ταξίδι τους σε μια ζόρικη Ευρώπη.
Μιλάμε όλοι γι’ αυτά, αλλά κανείς μας δεν μπαίνει στον κόπο να τα διαβάσει. Εχουμε όλοι άποψη για το μάθημα των Θρησκευτικών, χωρίς να γνωρίζουμε το περιεχόμενό τους.
Θα μπορούσε να είναι ένα ρεπορτάζ για τον νέο χώρο, όπου στεγάστηκαν οι πρόσφυγες στο Γαλάτσι.
Θα μπορούσε να είναι ένα ρεπορτάζ για το Παλέ, που οι κάτοικοι της γειτονιάς χρόνια τώρα προσπαθούν να διασώσουν από τα ιδιωτικά συμφέροντα και που από την Πέμπτη έχει αποκτήσει μια καινούργια ζωή.