πάρχουν εγκλήματα που δεν περιγράφονται σε κανέναν Ποινικό Κώδικα, ωστόσο τιμωρούνται ανελέητα. Ενα τέτοιο έγκλημα είναι το να είσαι γυναίκα στο «λάθος» σημείο της Γης. Αλλού ενοχλούν τα γεννητικά σου όργανα, αλλού τα μαλλιά και το πρόσωπό σου, αλλού η επιλογή σου για το τι θα κάνεις με τη μήτρα σου. Κι αν έχεις τη δυστυχία να βρεθείς σε εμπόλεμη ζώνη, η ίδια σου η ζωή κινδυνεύει διπλά, αφού κοστίζει λιγότερο.
Σε οριακή κατάσταση βρίσκεται πια ο απεργός πείνας Νίκος Ρωμανός, όπως δήλωσε στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο καρδιολόγος Γιώργος Βήχας, ο οποίος μαζί με μέλη του δ.σ. του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών επιχείρησαν σήμερα (Τρίτη) να επισκεφτούν τον απεργό πείνας. Η αστυνομία απαγόρευσε στους γιατρούς να δουν τον Ρωμανό, παρά όλα αυτά ενημερώθηκαν για την πορεία της υγείας του.
Ούτε αυτοκτονικός, ούτε αυτοκαταστροφικός ο Νίκος Ρωμανός, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ψυχοκοινωνικών Δικαιωμάτων ISEPP (Ελληνικό Τμήμα). Σε ανακοίνωση που υπογράφει ο Δρ Αργύρης Αργυριάδης, διευθυντής του ελληνικού τμήματος του Παρατηρητηρίου, υπογραμμίζεται πως ο απεργός πείνας «ΔΕΝ πληροί σε καμία περίπτωση κανένα από τα διαγνωστικά κριτήρια για την ψυχική διαταραχή» και πως «δεν πρέπει να συγχέεται ή να παρερμηνεύεται ως αυτοηττούμενη, αυτοκαταστροφική ή αυτοκτονική, η συμπεριφορά που εκφράζεται ως αποτέλεσμα πολιτικών πεποιθήσεων».
Δεν είναι μεγάλο, δεν είναι εντυπωσιακό, δεν είναι λαμπερό. Κι όμως είναι ίσως το ωραιότερο χριστουγεννιάτικο δέντρο της χώρας. Με ελάχιστα στολίδια, αλλά γεμάτο τρυφερά σημειώματα που τα μικρά των Σύρων προσφύγων και των Ελλήνων αλληλέγγυων στέλνουν στους γονείς τους και σ’ όλο τον κόσμο. «Θέλω να μην ξανακοιμηθώ στο πεζοδρόμιο ποτέ μου», γράφει ένα μικρό. «Θέλω να δω τη μαμά μου και τον μπαμπά μου», γράφει ο 10χρονος Μπακάν. «Εύχομαι στα παιδιά της Συρίας καλή επιτυχία, με αγάπη», απαντά ένα μικρό από την Ελλάδα.
Οι διαδηλωτές περπατούν γρήγορα και σταματούν απότομα. Βαθιά μέσα στο δάσος, το μεγαθήριο της «Ελληνικός Χρυσός» ξεπροβάλλει στις Σκουριές. Ο δρόμος μέχρι εκεί μοιάζει με εθνική οδό. Τίποτα πια δεν θυμίζει το τοπίο που έφτιαχνε η φύση επί αιώνες και καταστρέφει η ανθρώπινη απληστία μέσα σε λίγους μήνες.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.