«Εχουμε δίκιο, δεν μας λύγισαν»

Η πορεία των κατοίκων μέχρι το εργοτάξιο της «Ελληνικός Χρυσός» ακολούθησε τον (με προδιαγραφές εθνικής οδού) δρόμο που χαράχτηκε μέσα από το δάσος. Γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι στην κεφαλή της πορείας, αλλά τα ΜΑΤ απτόητα… | EUROKINISSI

 

Οι διαδηλωτές περπατούν γρήγορα και σταματούν απότομα. Βαθιά μέσα στο δάσος, το μεγαθήριο της «Ελληνικός Χρυσός» ξεπροβάλλει στις Σκουριές. Ο δρόμος μέχρι εκεί μοιάζει με εθνική οδό. Τίποτα πια δεν θυμίζει το τοπίο που έφτιαχνε η φύση επί αιώνες και καταστρέφει η ανθρώπινη απληστία μέσα σε λίγους μήνες.

Πάνω από 1.500 άνθρωποι από τα χωριά της Βορειανατολικής Χαλκιδικής ανέβηκαν χτες στον Κάκκαβο, για να διαμαρτυρηθούν για πολλοστή φορά ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. Το βουνό ήταν και πάλι σε κατάσταση πολιορκίας: 17 διμοιρίες είχαν αναπτυχθεί στο εργοτάξιο κι έκαναν αισθητή την παρουσία τους κυριολεκτικά με την άφιξη των διαδηλωτών. Δεν πρόλαβαν καλά καλά να φτάσουν στην πύλη του εργοταξίου και να διασχίσουν ελάχιστα μέτρα, όταν άρχισαν να δέχονται καταιγισμό από δακρυγόνα και κρότου λάμψης.

Απώθηση… διαρκείας

«Εδώ δεν είναι Καναδάς που λέει και το σύνθημα… Μας αντιμετωπίζουν λες κι είμαστε εισβολείς στην ίδια μας τη γη», λέει ο Γιώργος. Και πραγματικά για τις τρεις επόμενες ώρες τα ΜΑΤ απωθούσαν τους διαδηλωτές κάθε φορά που προσπαθούσαν να πλησιάσουν το εργοτάξιο. Παρ’ όλα αυτά, κανείς και καμιά δεν έφυγε.

«Εχουν προσπαθήσει να μας τρομοκρατήσουν με κάθε τρόπο. Ερχεται όμως μια στιγμή που ξεπερνάς τον φόβο», δηλώνει η Αγγελική. «Μας χτύπησαν, μας απείλησαν με διώξεις, έκλεισαν τ’ αδέρφια μας στη φυλακή. Δεν κατάφεραν να μας λυγίσουν, γιατί ξέρουμε ότι έχουμε δίκιο». «Πόσα χημικά πρέπει να ρίξει η αστυνομία για να ντουμανιάσει ένα βουνό, για να κλαίνε τα μάτια ακόμα κι εκατοντάδες μέτρα μακριά; Και πόση αντοχή, δύναμη και κουράγιο πρέπει να έχεις, για να μην κάνεις πίσω;», αναρωτιέται ο Γιάννης.

Οντως, σ’ ένα τοπίο χαμένο στην ομίχλη και τα σύννεφα των χημικών, επί τρεις ώρες οι διαδηλωτές δέχονταν τις επιθέσεις της ΕΛ.ΑΣ. και ανταπάντησαν με πέτρες. Ακόμα όμως και στις πιο δύσκολες στιγμές, οι Χαλκιδικιώτες δεν χάνουν το χιούμορ τους: «Μη βαράτε, έχουμε νερά», φώναζαν στα ΜΑΤ, ενώ το σύνθημα της ημέρας ήταν σίγουρα το «Ο μπάτσος το νερό ποτέ δεν το πληρώνει, μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι».

ΜΑΤ-σεκιουριτάδες

«Η αστυνομία ακόμα μια φορά λειτούργησε ως στρατός προστασίας του κυρίου Μπόμπολα και της «Ελντοράντο». Επιτέθηκαν εντελώς απρόκλητα στους διαδηλωτές. Οι κρανοφόροι του κ. Κικίλια, όταν δεν κάνουν πλιάτσικο σε περίπτερα, επιτίθενται σε παιδιά και ηλικιωμένους. Αξιος ο μισθός τους κι ακόμα πιο άξιος ο υπουργός τους», δήλωσε η βουλευτής Χαλκιδικής του Σύριζα, Κατερίνα Ιγγλέζη. Ενας άνθρωπος οδηγήθηκε στο Κέντρο Υγείας του Πολύγυρου, λόγω αναπνευστικών προβλημάτων και ήταν θέμα τύχης που δεν υπήρξαν περισσότερα θύματα, αφού τα ΜΑΤ έριχναν τα δακρυγόνα με οπλοβομβίδα σε ευθεία βολή προς τους διαδηλωτές.

«Για πολλοστή φορά, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία θυσιάστηκε στον βωμό των “επενδύσεων”. Για πολλοστή φορά η ελληνική αστυνομία επιτέλεσε τον ρόλο της ασφάλειας ιδιωτικής εταιρείας, εξαπολύοντας άγρια δολοφονική επίθεση προς άοπλους διαδηλωτές», τονίζει στην ανακοίνωσή του το Συντονιστικό Ιερισσού ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. «Εχουμε κάθε δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε τη γη μας και τη ζωή μας. Οση βία κι αν χρησιμοποιήσουν, όσες προσπάθειες για δημιουργία τετελεσμένων καταστάσεων κι αν κάνουν, εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την τελική νίκη και δικαίωση. Σύντομα θα ’ρθει η ώρα, που όλοι οι υπεύθυνοι για το έγκλημα που συντελείται στη Χαλκιδική θα λογοδοτήσουν».