Αντιμέτωπος με την αστυνομική παράνοια βρέθηκε το Σάββατο ο Μανώλης Κυπραίος.
Η καταγγελία του για τα όσα συνέβησαν με άνδρες της ομάδας «Δίας» έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού ο δημοσιογράφος έμεινε ανάπηρος από την ΕΛ.ΑΣ. όταν κάλυπτε διαδηλώσεις το 2011 κι αυτό οι αστυνομικοί το γνώριζαν, όπως και τη δημοσιογραφική ιδιότητά του.
Καθόταν οκλαδόν στον δρόμο τυλιγμένη σ’ ένα κίτρινο σάλι. Μόνη ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν, έρχονταν, μιλούσαν αδιάκοπα στα τηλέφωνα, προσπαθούσαν επί ματαίω να αντιμετωπίσουν την κάψα και την υγρασία και να βγάλουν μιαν άκρη στο χάος του λιμανιού της Μυτιλήνης. Στιγμές μόνο αργότερα εμφανίστηκαν οι αστυνομικοί με τα κλομπ. «Ρε, θα ορμήσουμε;». «Σε λίγο ρε, βαστήξου». Ξαφνικά το στόμα της γέμισε αίματα κι η γυναίκα άρχισε να ουρλιάζει.
«Το αστυνομικό όργανο υποχρεούται, όπως παρέχει κάθε νόμιμη διευκόλυνση για την άσκηση του λειτουργήματός του. Τα αστυνομικά όργανα υποχρεούνται να επιτρέπουν στον κάτοχο του παρόντος, ελεύθερη και ανεμπόδιστη κυκλοφορία στις δημόσιες συγκεντρώσεις και τελετές και να του παρέχουν κάθε νόμιμη διευκόλυνση».
«Αφήστε, ήμασταν με τη μια πλευρά. Τώρα ως κυβέρνηση έχεις την ευθύνη να μην οδηγήσεις 5.000 εργαζομένους στην ανεργία». Η φράση αυτή του Αλέξη Τσίπρα, στη συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό, «στο Κόκκινο» χτες, σηματοδοτεί κι επισήμως την αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησής του στο θέμα.
Για άλλη μια φορά ο Κάκκαβος εξαφανίστηκε μέσα σ’ ένα σύννεφο από δακρυγόνα το μεσημέρι της Κυριακής. Με άγριο ξύλο και μάχες σώμα με σώμα με τους κατοίκους οι κρανοφόροι της κυβέρνησης απάντησαν στην ειρηνική πορεία των κατοίκων, αγνοώντας ακόμα και την παρουσία δύο βουλευτών (Κατερίνα Ιγγλέζη και Αφροδίτη Σταμπουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ) καθώς και δικηγόρων, τα ΜΑΤ χτύπησαν άγρια τους πολίτες, στέλνοντας μια γυναίκα – και μάλιστα εκλεγμένη δημοτική σύμβουλο, τη Λένα Παναγιωτοπούλου- στο νοσοκομείο.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.