Κι έτσι ξαφνικά μια μέρα άνοιξε την πόρτα και βγήκε στο πουθενά. Τα κλειδιά που κρατούσε στα χέρια του δεν είχαν κανένα νόημα πια – καμιά πόρτα δεν άνοιγαν. Και τα έπιπλά του δεν είχαν καμία αξία πια – δεν μπορούσε να τα πάρει μαζί του. Ούτε τα ρούχα του – πόσα να χωρέσει στις σακούλες;
Ξέρεις, απ’ όλα τα μέσα συγκοινωνίας τα πιο σαράβαλα είναι οι λέξεις
κάθε τόσο μ’ εγκαταλείπουν μεσοστρατίς.
Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Γράμματα στον Ερμόλαο
Υπάρχουν ειδήσεις που θα ήθελες να μη χρειάζεται να γράψεις ποτέ. Αυτό συμβαίνει εδώ και μήνες κάθε φορά που το τηλέφωνο της Χριστίνας χτυπάει για να της ανακοινώσουν πως πρόσφυγες χάθηκαν στη θάλασσα, κάθε φορά που ο Δημήτρης πρέπει να γράψει για τείχη που υψώνονται και για πολιτικές που δεν έχουν κύριο μέλημα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη ζωή, κάθε φορά που ένας ρεπόρτερ ή ένας ανταποκριτής μας πρέπει να περιγράψει τον φόβο, την απελπισία, τη βαθύτατη οδύνη που συναντά στη Βικτώρια, τη Μυτιλήνη, την Ειδομένη.
Μην ψάξεις πολύ και μην πας μακριά. Δεν έχει «βαρύ» επώνυμο ούτε λαμπερό βιογραφικό – ενδεχομένως κανείς δεν θα αναγνώριζε το όνομα και το πρόσωπό του.
Στη Μυτιλήνη τον λένε Στρατή: «Γυναίκες ετοιμόγεννες κι άλλες με τα μωρά στην αγκαλιά, άνθρωποι ανάπηροι με πατερίτσες και καροτσάκια. Οι παραλίες των παιδικών μας χρόνων γέμισαν πόνο κι απελπισία. Κάθε παιδί που παίρνω στην αγκαλιά μου όταν βγαίνει από τη βάρκα είναι το δικό μου παιδί».
⚫ Την εφημερίδα των Στρατιωτικών; Πού να την ξέρω; Τι άλλο πια θα δούμε σ’ αυτή τη χώρα;
➤ Την Εφημερίδα των Συντακτών, σας είπα. Την ξέρετε;
⚫ Αααα, την εφημερίδα των παλαβών. Βεβαίως και την ξέρω.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.