Μια δόση ανθρωπιάς και δημοκρατίας στον Ελαιώνα

«Γκολ» στα φαρσί σημαίνει λουλούδι. Είναι ένα γκολ με πράσινα πέταλα και μπλε μίσχο αυτό που μου προσφέρει η Σάρα. Είναι το δεύτερο γκολ που μου δίνει αφού το πρώτο σχεδόν έλιωσε στη ζέστη του μεσημεριού. Η Σάρα φτιάχνει λουλούδια από πλαστελίνη κάτω από την τεράστια τέντα που στεγάζει τον παιδότοπο του Ελαιώνα.

Ο διακινητής της διπλανής πόρτας

Αργά τη νύχτα, όταν η πόλη πια έχει ησυχάσει, διασχίζουν τον δρόμο σαν σκιές. Στη γωνία της Αριστοτέλους περιμένει το λεωφορείο που θα πάει στους Ευζώνους.

Από την άλλη γωνιά του δρόμου μια άλλη ομάδα περπατάει γρήγορα. Εχουν μόλις φτάσει από τον Πειραιά. Κρατάνε τα σακίδια και τα παιδιά τους από το χέρι.

Η φοιτητική… τρόικα που τρέλανε τους δημοσκόπους

«Είμαστε μια τρόικα, στο πνεύμα των καιρών». Μ’ αυτήν τη φράση και με πολύ χιούμορ μάς συστήνονται οι τρεις νέοι επιστήμονες που άφησαν πίσω τους εταιρείες και επαγγελματίες δημοσκόπους στο δημοψήφισμα, αποτυπώνοντας τη συντριπτική νίκη του «όχι», την ώρα που οι επαΐοντες προέβλεπαν ντέρμπι (τα παιδιά έδωσαν 63% και οι κάλπες έβγαλαν 61,3%).

Αφορολόγητα εκατομμύρια αντί πινακίου φακής

Οι Σκουριές δεν είναι απλώς ένα πεδίο σύγκρουσης μιας κοινωνίας με μια πολυεθνική, ούτε η αντιπαράθεση μιας κυβέρνησης με μια εταιρεία. Η «χρυσή επένδυση» αποτυπώνει το ελληνικό πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις: μια ολόκληρη περιοχή μοναδικού φυσικού κάλλους παραδόθηκε σκανδαλωδώς αντί πινακίου φακής με αδιαφανείς διαδικασίες σε μια πολυεθνική κι έναν αδηφάγο επιχειρηματία.

Το πιο συνειδητό «όχι»

«Είναι σαν να βρίσκεσαι στον 19ο με κλειδωμένη την πόρτα και κάποιοι απ’ έξω να σου βάζουν φωτιά. Ή θα πνιγείς από τις αναθυμιάσεις ή θα πηδήξεις στο κενό. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην ελληνική οικονομία. Ξέρω πάρα πολύ καλά τι θα συμβεί αν κερδίσει το “όχι” – και θα είναι πολύ πολύ ζόρικα».