Πρωθυπουργός για μια μέρα

ΣΕΝΑΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ
«…να κάθομαι τεμπέλικα, να τρώω και να πίνω»

«Ε, ρε, και να μ’ έκανες εμένα πρωθυπουργό! 24 ώρες θέλω, όχι παραπάνω». Δεν υπάρχει Ελληνας που να μην το ‘χει σκεφτεί ή ξεστομίσει. Οι συντάκτες του ΕΨΙΛΟΝ δεν περίμεναν κανέναν να τους ορκίσει! Προβαίνουν σήμερα σε προγραμματικές εξαγγελίες, αδιαφορώντας για το περιβόητο «κόστος». Ετσι κι αλλιώς, τζάμπα είναι…
Θα μείωνα τους μισθούς των βουλευτών

Κατ’ αρχάς δεν θα το ‘λεγα σε κανέναν. Μιλιά, λέμε. Οπως ο Καραμανλής! Μετά, θα έστελνα στους φίλους μου από ένα ασφαλίτικο της προστασίας υψηλών προσώπων (να δουλέψουν κι αυτοί), που θα τους προσήγαγε στο Μαξίμου. Εκεί, αφού θα είχαν φάει την ψυχρολουσία της προσαγωγής, θα γινόταν ολοήμερο πάρτι με έξοδα του Δημοσίου. Ο πρώτος ή ο τελευταίος θα ήμουν που κάνει τέτοιο πράγμα; Μετά θα τους διόριζα γενικούς γραμματείς, ώστε όταν τους απολύσει ο επόμενος να τσιμπήσουν μια αποζημιωσούλα της προκοπής. Ο πρώτος ή ο τελευταίος θα ήμουν; Κατά το βραδάκι, σε συνέντευξη Τύπου στην ώρα του δελτίου ειδήσεων, θα γκρίνιαζα ότι παρέλαβα «καμένη γη». Ο πρώτος ή ο τελευταίος θα ήμουν; Και θα ζητούσα άλλη μια ευκαιρία, γιατί εγώ είχα μόνο μία μέρα κι όχι 3,5 χρόνια. Αδικο θα είχα; Ως κύκνειο άσμα της εφήμερης εξουσίας μου, θα μείωνα τους μισθούς βουλευτών, αρεοπαγιτών, διοικητών ΔΕΚΟ και διαφόρων μάνατζερ του Δημοσίου και θα ανέβαζα τον βασικό στα 1.500 ευρώ. Σ’ αυτό σίγουρα θα ήμουν ο πρώτος και ο τελευταίος!

ΑΡΙΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Θα μετέφερα το Μέγαρο Μαξίμου στα καμένα

«Οσοι γινούν πρωθυπουργοί μια μέρα θα πεθάνουν, τους κυνηγάει ο λαός για τα καλά που κάνουν». Ο Μάρκος Βαμβακάρης που τραγουδούσε το πιο πάνω στιχάκι είχε το δικό του σχέδιο: «Βάζω υποψηφιότητα, πρωθυπουργός να γίνω, να κάθομαι τεμπέλικα να τρώω και να πίνω», έλεγε, ενώ πιο κάτω συνέχιζε: «και ν’ ανεβαίνω στη Βουλή, εγώ να τους διατάζω, να τους πατώ τον αργιλέ και να τους μαστουριάζω». Προσωπικά δεν θα δοκίμαζα τέτοιες -τόσο «τρέντι», άλλωστε, πλέον- μεθόδους. Θα κατοχύρωνα, όμως, διά νόμου το δικαίωμα της σιωπής ως ένα αναγκαίο πρώτο βήμα για την προστασία της σκέψης του πολίτη. Δεύτερο μέτρο μου θα ήταν η υποχρεωτική εκμάθηση της μουσικής. Τρίτον, θα έβρισκα τρόπους για να καταπολεμήσω τις δεισιδαιμονίες και τα ταμπού γύρω από το σεξ. Πιστεύω, βλέπετε, πως οι μανίες για εξουσία και κυριαρχία, οι διάφοροι «-ισμοί» και ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα της σεξουαλικής πενίας και πείνας. Τέλος, θα μετέφερα το Μέγαρο Μαξίμου στα καμένα. Στον κήπο θα φύτευα αμπέλι. Κάποια από τις ξεχασμένες ποικιλίες της ιδιαίτερης πατρίδας μου.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Οι ΜΑΤατζήδες να γίνουν αποκλειστικές νοσοκόμες

1. Αναθέτουμε τη διοίκηση του δημόσιου τομέα σε σουηδογερμανική κοινοπραξία. Σουηδοί για το κοινωνικό, Γερμανοί για το αποτελεσματικό του πράγματος.

2. Πρόεδρος της κυβέρνησης ορίζεται Ιάπωνας – αν δεν τα καταφέρει, θα κάνει χαρακίρι.

3. Αναδασώνουμε όλες τις καμένες περιοχές με κάνναβη σατίβα. Η κανναβουριά φτάνει σε ύψος τα 3 μέτρα ήδη από τον πρώτο χρόνο της ζωής της και αποδίδει αμέσως. Η ελιά χρειάζεται 15 χρόνια.

4. Καταργούμε το στρατό και τους εξοπλισμούς. Ολα τα χρήματα τα ρίχνουμε στην παιδεία, την υγεία, τον πολιτισμό.

5. Οι μπάτσοι και οι ΜΑΤατζήδες αναλαμβάνουν καθήκοντα αποκλειστικής σε γεροντάκια και τραπεζοκόμου σε φοιτητικές εστίες, μπας και εξιλεωθούν για τις κλομπιές που τους έριξαν στο παρελθόν. Οι ΚΥΠατζήδες αναλαμβάνουν τις πληροφορίες τηλεφωνικού καταλόγου.

6. Αίρουμε τη «μονιμότητα» των 300 της Βουλής. Μισθός τους ορίζονται τα 700 ευρώ και όριο συνταξιοδότησης οι 10 τετραετίες. Δικαιούνται, επίσης, δωρεάν ποδήλατα.

7. Λύνουμε το Ασφαλιστικό δημεύοντας τις περιουσίες των 100 πλουσιότερων Ελλήνων.

8. Διαχωρίζουμε το κράτος από την Εκκλησία, για να δώσουμε σε όλους τους δεσπότες την ευκαιρία να σώσουν την ψυχή τους. Η εκκλησιαστική περιουσία περνάει στο Δημόσιο.

9. Ποίηση, μαθηματικά και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι οι άξονες της εκπαιδευτικής μας μεταρρύθμισης.

10. Ο πολιτισμός είναι προτεραιότητα της κυβέρνησής μας. Κηρύσσουμε το 2007 έτος Μπομπ Μάρλεϊ.

ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ολοι στο Δημόσιο και σύνταξη στα 35

Για να είμαι λαοφιλής θα διόριζα στο Δημόσιο όλους ανεξαιρέτως τους Ελληνες από τα 18 και θα τους έδινα σύνταξη στα 35. Ολα τα άλλα ρουσφέτια είναι ημίμετρα. Θα επέβαλλα απευθείας φορολόγηση στα μέλη του ΣΕΒ υπέρ του ταμείου του κόμματός μου (όχι του δημόσιου ταμείου, προς Θεού), δίνοντας αξιοκρατική βάση στη διαπλοκή.

Θα έκανα ένα δημοψήφισμα για να καταλάβω τι πραγματικά θέλουν οι νεοέλληνες. Το ερώτημα θα είχε ως εξής: «Για να έχουμε πλάσμα TV στον καμπινέ, να κάψουμε αμέσως τώρα όλα τα δάση, να δηλητηριάσουμε όλα τα ποτάμια και την ατμόσφαιρα, να χτίσουμε με μονομπλόκ μπετόν όλη τη χώρα, ώστε ούτε βράχος να μην ξεπροβάλλει; Ναι ή όχι;» Θα εφάρμοζα αμέσως το πιθανό «ναι», ξεκινώντας ως φιλόστοργος Ηρώδης από τα νεογέννητα, απαλλάσσοντας έτσι το ΙΚΑ από μελλοντικά έξοδα νοσηλείας και λύνοντας για πάντα το Ασφαλιστικό!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Θα δημιουργήσω το «Γραφειοκρατικόν Πήλιον»

Μου φαίνεται αδύνατον να γίνω πρωθυπουργός, αφού δεν διαθέτω τα τρία βασικά προσόντα που όρισε, αιώνες πριν, στους «Ιππής» ο Αριστοφάνης. Δεν προέρχομαι από κακή φύτρα (δόξα τω Θεώ), δεν έχω χυδαίους τρόπους, ούτε φοβερή φωνή. Παρ’ όλα αυτά, ιδού τα 2 μέτρα που προτίθεμαι να πάρω στα… dead lines ενός 24ώρου: 1) Θα δημιουργήσω ένα θεματικό πάρκο, συνδυάζοντας αρχαίους μύθους με τη σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα. Θα το ονομάσω «Γραφειοκρατικόν Πήλιον» και θα βάλω να κυκλοφορούν στα (καμένα) δάση του Καρεκλοκένταυροι του Δημοσίου. 2) Θα εφαρμόσω μια νέου τύπου δημιουργική λογιστική, σύμφωνα με την οποία οι πλούσιοι θα αποδεικνύονται πλουσιότεροι και οι μισθοσυντήρητοι-συνταξιούχοι θα απολαμβάνουν αφορολόγητα τα ξένα υπερκέρδη. Το σίγουρο είναι ότι όλα αυτά θα μείνουν όνειρα, αλλά δεν απογοητεύομαι. Οπως έχει πει και ο αμερικανός συγγραφέας Εντμουντ Γουίλσον, το κύριο συστατικό ενός επιτυχημένου πρωθυπουργού είναι ο ύπνος.

ΑΡΗΣ ΜΑΛΑΝΔΡΑΚΗΣ

Η Τετάρτη θα γίνει αργία

Ως πρωθυπουργός για μια μέρα, θα καταργούσα: τον ΦΠΑ, την υποχρεωτική στράτευση, τα σουτιέν και τον Παναθηναϊκό. Θα καθιέρωνα την αργία της Τετάρτης, για να βγαίνει πιο εύκολα η εβδομάδα, και θα προσέγγιζα τον Ούγκο Τσάβες, προκειμένου να εξασφαλίσω φτηνό πετρέλαιο και αέρινους, λάτιν ρυθμούς για το καλό της χώρας. Τέλος, θα αυτοδιοριζόμουν πρωθυπουργός, πρόεδρος της Δημοκρατίας και στρατάρχης για τα επόμενα 50 χρόνια, προκειμένου να συνεχίσω το θεόπνευστο έργο μου.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΟΓΙΑΝΝΕΛΗΣ

Κανένας συνταξιούχος, δουλειά μέχρι τα 100

Επειδή ο ελληνικός λαός έχει αποδεδειγμένα μεγάλη ανοχή και σε εμπιστεύεται όλο και περισσότερο όσο πιο πολύ του αλλάζεις τα φώτα, θα πράξω ανάλογα. Απ’ ό,τι φάνηκε, η μισή Ελλάδα καμένη δεν στάθηκε ικανή να ρίξει έναν πρωθυπουργό από την καρέκλα του, γι’ αυτό και θα εφαρμόσω τακτικές Νέρωνα. Το Destroy Athens θα επεκταθεί και εκτός των ορίων της Τεχνόπολης, με φωτιές που θα κατακάψουν επιλεκτικά τα ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα πρασίνου που αναλογούν σε κάθε κάτοικο του Λεκανοπεδίου.

Ασφαλιστικό: Η Ελλάδα δεν θα είναι πια χώρα συνταξιούχων, για τον απλούστατο λόγο ότι όλοι θα δουλεύουν μέχρι τα 100 – μετά τα 65 θα δουλεύουν τζάμπα. Για το πρόβλημα της ανεργίας θα θεσπίσω κατώτερο μισθό τα 200 ευρώ. Μόνο έτσι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί στη διευρυμένη Ευρώπη!

Ως μοναδικό υποχρεωτικό σύγγραμμα για όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης θα καθιερώσω το «Αφροδίτη με τη γούνα» του Λεοπόλδου φον Ζάχερ-Μαζόχ, ενώ στις τάξεις του λυκείου θα προβάλλονται εκπαιδευτικές ταινίες με τίτλους «Πονάω αλλά μ’ αρέσει» κ.λπ. Μ’ αυτόν τον τρόπο τα Ελληνόπουλα θα γαλουχούνται από μικρά στις εξαίρετες αρχές του σαδομαζοχισμού, έτσι ώστε με την ενηλικίωσή τους να επιλέγουν κι εκείνα στιβαρούς κυβερνήτες σαν κι εμένα.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΛΙΤΗ

Κατώτατος μισθός 1.000 ευρώ

Κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Διότι κάπως λάθος το έχουν εκλάβει όσοι εργάζονται στον δημόσιο τομέα: εργοδότες τους είμαστε ΕΜΕΙΣ όλοι οι πολίτες και δεν είναι δυνατόν να τους γλείφουμε για να κάνουν τη δουλειά τους!

Αντιθέτως, για όσους κάνουν τη δουλειά τους -υπάρχουν και τέτοιοι που «χαλάνε την πιάτσα»- θα δίνονται μπόνους (μετρήσιμης) παραγωγικότητας!

Και, μια και πήρα φόρα, θα ανεβάσω τον κατώτατο μισθό στα 1.000 ευρώ! Ετσι, αν δεν με λιντσάρει ένα αγριεμένο πλήθος δημοσίων υπαλλήλων, θα φροντίσουν τα μεγάλα συμφέροντα να εκτελεστώ!

ΒΑΣΩ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Θα πήγαινα το λαό εκδρομή

Εκείνη τη λαμπρή μέρα θα έβαζα όλη την πολιτική και τη στρατιωτική αεροπορία να περιμένει φουλαρισμένη στο καύσιμο στα αεροδρόμια και στις αλάνες της Ελλάδας. Ο λαός μου θα επέβαινε στα μέσα μεταφοράς και θα βγαίναμε παρέα βόλτα στην Ευρώπη. Θα τους πήγαινα για καφέ στην Ιταλία, θα τους έδειχνα μερικά μουσεία, θα πηγαίναμε για φαγητό σε κάποια παριζιάνικα εστιατόρια ή στην Τοσκάνη. Το απόγευμα θα κάναμε σιέστα ίσως στην Ισπανία ή κάπου στις Αλπεις, για να πάρουμε και καθαρό αέρα, και θα κάναμε λίγο σπα σε κανένα καλό μέρος στην Ελβετία. Το βράδυ θα επιστρέφαμε γεμάτοι καινούργιες εμπειρίες στην Ελλάδα. Εκεί θα κλείναμε με ένα πανελλαδικό τσιμπούσι τύπου Αστερίξ. Μετά θα έκανα μερικά τηλεφωνήματα για να μας στείλουν οι χώρες που επισκεφθήκαμε το λογαριασμό στο Μαξίμου, μετά θα καληνύχτιζα ευγενικά το λαό μου και θα πήγαινα για ύπνο. Στο σπίτι μου, όμως. Οχι εκεί όπου θα ‘ρχόταν ο λογαριασμός την άλλη μέρα.

ΤΙΝΑ ΚΟΥΛΟΥΦΑΚΟΥ

Δεν αντέχει η συνείδησή μου άλλα θύματα

Τι θα έκανα σε μια μέρα; Αντιπλημμυρικά έργα! Πραγματικά, όλα τα άλλα (οι εκτινάξεις του ΦΠΑ και των ορίων συντάξεων) μπορούν να περιμένουν. Να γίνουν από βδομάδα. Δεν θα άντεχε η συνείδησή μου άλλες καταστροφές ή/και θύματα. Αλλά, και πάλι, έτσι σκέφτομαι εγώ…

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΚΑΒΑΖΗ

Εσωτερικά:
•    «Ως κύκνειο άσμα της εφήμερης εξουσίας μου, θα μείωνα τους μισθούς βουλευτών, αρεοπαγιτών, διοικητών ΔΕΚΟ και μάνατζερ του Δημοσίου και θα ανέβαζα τον βασικό στα 1.500 ευρώ».
•    ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ
•    «Αναθέτουμε τη διοίκηση του δημόσιου τομέα σε σουηδογερμανική κοινοπραξία. Σουηδοί για το κοινωνικό, Γερμανοί για το αποτελεσματικό του πράγματος. Καταργούμε το στρατό και τους εξοπλισμούς».

 

 

 

Βιβλιογραφία

  • Ελευθέριος Βερυβάκης, Το πολιτικό σκίτσο ενός ηγέτη : Γεώργιος Παπανδρέου, Πρωθυπουργός, 1888-1968, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 2005
  • Γιάννης Αλέρτας, Όταν ο λαγός έγινε πρωθυπουργός : Παραμύθια κι η μισή αλήθεια, Εμπειρία Εκδοτική, Αθήνα 1999

 

  • Σταύρος Μ. Θεοφανίδης, Πώς θα γίνετε καλύτερος πρωθυπουργός, υπουργός, διοικητής : Εγχειρίδιο αποτελεσματικής διοίκησης δημόσιων υποθέσεων, Παπαζήσης, Αθήνα 1989
  • Γεώργιος Ι. Ράλλης, Η πολιτική τέχνη στην Ελλάδα : Οι τρεις Κερκυραίοι πρωθυπουργοί, Έψιλον, Αθήνα 2000
  • Ευάγγελος
  • Κυτίνος, Ηγέτες της Ελλάδας 1821-2000 : Αρχιεπίσκοποι, Πρόεδροι Δημοκρατίας, Πρωθυπουργοί, Πρόεδροι Βουλής, Βασιλείς, Δήμαρχοι Αθηναίων, στρατιωτικοί ηγέτες, ιστορικές εικόνες κ.λ.π., Χριστάκης, Αθήνα 1999
  • Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδος : 1828-1997, Σιδέρης Ι., Αθήνα 1997

 

  • Η Γ’ ελληνική δημοκρατία και οι θεσμοί της : Πρόεδροι δημοκρατίας, πρωθυπουργοί, κυβερνήσεις, εκλογές, πολιτικά κόμματα: Οι 300 της Βουλής, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη [χ.χ.]

 

 

Σύνδεσμοι