Πέτρος Ευσταθιάδης, το είδωλο της επανάστασης
Το 2010, καθώς πολιτικοί και αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης συζητούσαν γύρω από μέτρα λιτότητας, στην τηλεόραση προβάλλονταν σκηνές συγκρούσεων και αναταραχής στους δρόμους της Αθήνας. Αντιδρώντας σε αυτές τις εικόνες και παίζοντας το παιχνίδι της κατάχρησης της παραπληροφόρησης, ο Πέτρος Ευσταθιάδης δημιουργεί ένα παράλληλο και ειρωνικό σύμπαν δημιουργημένο από αυτόν τον «peur du Grec», τον φόβο που προξένησαν εκείνη την περίοδο οι Ελληνες στη διεθνή κοινότητα, μέσα από τις διαρκείς κινητοποιήσεις ενάντια σε αυτό που ερχόταν.
Στο έργο αυτό κατασκευάζεται μια «πανοπλία» συμβολικών αντικειμένων και «φτιαχτών» ηρώων. Οι κάτοικοι του μικρού χωριού όπου ζει ο φωτογράφος «ντύνονται» από τον ίδιο αναπαριστώντας επαναστάτες.
Ποζάρουν σαν ανώνυμοι επαναστάτες, παρτιζάνοι ή φυλακισμένοι, σε γκαράζ, αποθήκες ή και σαλόνια. Ρούχα εργατών, αγροτών, νοσοκόμων, μπαλαρίνων, ρούχα παλιά και βρόμικα, μαντίλια και κοσμήματα από οικογενειακά αναμνηστικά κουτιά, λασπωμένα παπούτσια, οτιδήποτε μπορεί να φέρει στο μυαλό μια καθημερινή δραστηριότητα και μια ξεχωριστή ιστορία.
Είναι εικόνες ανώνυμων ανθρώπων χαμένων στη μάχη, επαναστατών χωρίς όνομα ή πρόσωπο, που αναπαριστούν εν δυνάμει ήρωες ή άγνωστους στρατιώτες που δεν έχουν επιλέξει πλευρά, σαν ένα μικρό στράτευμα στη μέση ενός πεδίου μάχης που απλώς μάχεται για να αντισταθεί.
