«Αντίο» με λαϊκό προσκύνημα και…τηλεοπτικό δράμα

ICONPRESS/ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΤΟΥΝΤΟΥΜΗΣ

Ενδεχομένως να τα είδατε, αφού υπήρξε κανάλι που έκανε ζωντανή μετάδοση επί ώρες και μάλιστα με λήψεις από ελικόπτερο.

Ακόμα και να γλιτώσατε την εργολαβία της ζωντανής κάλυψης του γεγονότος, σίγουρα είδατε ρεπορτάζ σε κάποιο δελτίο ειδήσεων. Κι αν ακόμα γλιτώσατε τη μελό τηλε-συγκίνηση, σίγουρα θα πήρε το μάτι σας τις κοκορομαχίες στα σόσιαλ μίντια για τον νεαρό τραγουδοποιό που έχασε τη ζωή του την περασμένη Πέμπτη.

Ο θάνατος και η κηδεία του Παντελή Παντελίδη πήραν διαστάσεις ιστορικού γεγονότος – κι αυτό σίγουρα λέει πολλά όχι μόνο για το πόσο αγαπητός ήταν.

Ισως ήταν μία από τις λίγες φορές που ο όρος «λαϊκό προσκύνημα» χρησιμοποιήθηκε απολύτως κυριολεκτικά: από νωρίς το πρωί του Σαββάτου χιλιάδες άνθρωποι έφταναν στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στη Νέα Ιωνία για να αποχαιρετήσουν το είδωλό τους.

Ολοι οι δρόμοι γύρω από την εκκλησία ήταν ασφυκτικά γεμάτοι, ενώ η Τροχαία είχε κόψει την κυκλοφορία.

Παντού, σε όλα τα καφενεδάκια αλλά και τα σπιτάκια της γειτονιάς, ακούγονταν τα τραγούδια του. Μικροπωλητές πουλούσαν λευκά τριαντάφυλλα και κεριά για όσους δεν είχαν προνοήσει να έρθουν με τη δική τους ανθοδέσμη.

Ανθρωποι κάθε ηλικίας, αλλά και κάθε εθνικότητας – αφού ο Παντελίδης ήταν το είδωλο όχι μόνο για τους ντόπιους, αλλά και για τους μετανάστες πιτσιρικάδες.

Μικρά παιδιά φτάνουν στο σημείο με τις οικογένειές τους, έφηβες κλαίνε σπαρακτικά, δύο κοπέλες λιποθυμούν από τη συγκίνηση.

Τι είναι αυτό που συγκλονίζει τόσο τους ανθρώπους;

Ταύτιση

Προφανώς το νεαρό της ηλικίας του: ένας άντρας μόλις 32 χρόνων έχασε τη ζωή του εξαιρετικά βίαια κι απρόσμενα.

Προφανώς ότι οι άνθρωποι ταυτίζονταν με τα τραγούδια του: όπως λένε όλοι εδώ, «ήταν νταλκαδιάρης κι αγαπησιάρης και πονεμένος όπως κι εμείς. Ποιος χώρισε ή καψουρεύτηκε χωρίς να ακούσει τον Παντέλο;».

Προφανώς, ότι ήταν ένα λαϊκό παιδί: όλοι μιλάνε για έναν τύπο εξαιρετικά σεμνό, αγαπητό στη γειτονιά και τους φίλους του, που δεν άλλαξε καθόλου από την ιλιγγιώδη εκτόξευσή του κι εξακολουθούσε μέχρι τέλους να βοηθάει στο προποτζίδικο του πατέρα του και να δίνει το νυχτοκάματό του στη μάνα του.

Ομως είναι κάτι άλλο αυτό που τον έκανε είδωλο τέτοιου βεληνεκούς, ώστε οι έμπειροι φωτογράφοι του κοσμικού ρεπορτάζ που έχουν ακροβολιστεί εδώ να συγκρίνουν την κηδεία του μόνο με εκείνη της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Η είδηση του θανάτου του Παντελή Παντελίδη έφερε το hashtag #pantelidis στην κορυφή της δημοφιλίας για τρίτη συνεχόμενη φορά στο twitter το τελευταίο διάστημα.

Μόλις ένα μήνα νωρίτερα μια φωτογραφία έβαζε φωτιά στα πληκτρολόγια: «Ολη η Ελλάδα της κρίσης σε μια φωτογραφία» ήταν η φράση που έκανε τον γύρο του Διαδικτύου.

Η επίμαχη φωτογραφία έδειχνε τον νεαρό τραγουδιστή μισοθαμμένο κάτω από πανέρια με λουλούδια (πέρσι την άνοιξη πάλι είχε προκληθεί μεγάλη συζήτηση όταν οι φαν του του πέταγαν στρώματα και μαξιλάρια).

Ο σάλος που προκλήθηκε ανάγκασε ακόμα και το μαγαζί όπου εμφανιζόταν να απαντήσει.

Λίγες μέρες αργότερα, ξανά πανικός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Με συγχωρείς για τα επόμενα, μα έχω εξετάσει τα ενδεχόμενα, πλέον θυμίζεις σκάρτη γκόμενα που τριγυρνά στα κατεχόμενα» τραγούδησε σε νυχτερινό μαγαζί στη Λευκωσία, προκαλώντας απίστευτες αντιδράσεις που τον οδήγησαν να απολογηθεί δημόσια.

«Ενας από εμάς»

Απλός στα όρια του ντροπαλού, λένε όσοι τον γνώρισαν, ο Παντελίδης ήταν σταρ, αλλά ποτέ δεν έγινε κομμάτι του σταρ σίστεμ.

Από το 2012 που ανέβασε στο Youtube το παρθενικό του τραγούδι, «Δεν ταιριάζετε σου λέω», η επιτυχία του ήταν φρενήρης: εκατομμύρια άνθρωποι τον παρακολουθούσαν ψηφιακά, όπου εμφανιζόταν γινόταν το αδιαχώρητο, τα άλμπουμ του γίνονταν διπλά πλατινένια, συνεργαζόταν με τα μεγαλύτερα ονόματα της πίστας.

Ο ίδιος απέφευγε τις συνεντεύξεις και προτιμούσε να επικοινωνεί με τους θαυμαστές μέσω των σόσιαλ μίντια.

Αυτός ήταν άλλος ένας λόγος που οι φαν του τον λάτρευαν.

Καλύτερα από όλους το εξηγεί η 35χρονη Μίνα: «Ο Παντελής ήταν ένας από εμάς. Ενα απλό παιδί, που δεν βγήκε από κανένα ριάλιτι, δεν τον έφτιαξε καμία εταιρεία, αλλά μόνος του έκανε την τρέλα του, τραγουδούσε με τη φόρμα στο δωμάτιό του κι ανέβαζε βιντεάκια στο ίντερνετ. Ηταν ένας κανονικός άνθρωπος της γενιάς μας που δεν δίστασε να παραιτηθεί από το Ναυτικό, πήρε ρίσκο και πέτυχε. Αυτό έδινε ελπίδα σε όλους μας. Οταν έβγαινε στην πίστα γινόταν κάτι σαν σεισμός, τέτοια ενέργεια έβγαζε. Είναι ο Τζέιμς Ντιν της γενιάς μας».