«Καρφώνουν» τον ρατσισμό
Για τρίτη χρονιά φέτος διοργανωνεται το multi culti τουρνουά μπάσκετ: «Σεβάσου τους όλους, μη φοβάσαι κανέναν» είναι το μότο, με το οποίο αγωνίζεται η νέα γενιά Ελλήνων πολιτών | Φωτ.: Βασίλης Μαθιουδάκης
Είναι αγόρια και κορίτσια από 18 μέχρι 35 χρόνων. Ζουν στην Αθήνα και κατάγονται από Ελλάδα, Αλβανία, Νιγηρία, Κονγκό, Πακιστάν, Ρωσία, Γκάνα, Φιλιππίνες, Γεωργία, Ιταλία και Κένυα. Οταν τους βλέπεις να παίζουν μαζί, έχεις μπροστά σου την πιο γλαφυρή εικόνα της Ελλάδας, όπως είναι: πολύχρωμη, πολυπολιτισμική και χαρούμενη, σε πείσμα των σκοταδόψυχων. Αλλωστε, αυτός ακριβώς είναι κι ο λόγος που διοργανώνεται για τρίτη χρονιά φέτος αυτό το multi culti τουρνουά μπάσκετ: «Σεβάσου τους όλους, μη φοβάσαι κανέναν» είναι το μότο, με το οποίο αγωνίζεται η νέα γενιά Ελλήνων πολιτών.
«Πολίτες δεν έχουμε γίνει ακόμα, σήμερα (σ.σ. χθες) ψηφίστηκε επί της αρχής το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια», μας λέει ο Νίκος Deji Odubitan, ένας από τους διοργανωτές του τουρνουά. Με τον Νίκο γνωριζόμαστε πια εδώ και μια δεκαετία, από τότε που η δεύτερη γενιά μεταναστών ξεκίνησε την καμπάνια και τον πολύμορφο αγώνα της, για να αποκτήσει δικαιώματα και μια πλήρη ζωή στη χώρα όπου γεννήθηκε. «Δεν νιώθω χαρούμενος, δικαιωμένος ναι, αλλά όχι χαρούμενος», θα πει ο Νίκος. «Χρειάστηκε μια δεκαετία για να κατακτήσουμε το αυτονόητο, κι αυτό με υποσημειώσεις. Γι’ αυτό δεν συμμερίζομαι το κλίμα γιορτής. Η κοινωνία ήταν εδώ και χρόνια έτοιμη γιατί στην καθημερινότητά μας, στις γειτονιές μας ζούμε όλοι μαζί. Η σχέση μας με την πολιτεία πρέπει να ρυθμιστεί. Να δούμε όμως και τι θα γίνει στην κατ’ άρθρο ψήφιση του νομοσχεδίου».
Ο τελικός του τουρνουά, που θα γίνει αυτή την Κυριακή στους Αμπελόκηπους (Πλακεντίας και Φθιώτιδος, 4-10 μ.μ.), αποδεικνύει στην πράξη αυτό που λέει ο Νίκος: η κοινωνία έχει προ πολλού αγκαλιάσει τη δεύτερη γενιά μεταναστών. «Θα διαφωνήσω με τον όρο μετανάστες», λέει ο Νίκος. «Η μετανάστευση είναι μια επιλογή. Εμείς δεν επιλέξαμε να γεννηθούμε εδώ, όπως και κανείς μας δεν επιλέγει τους γονείς του. Εμείς γεννηθήκαμε στην Ελλάδα, μιλάμε ελληνικά, εδώ είναι η χώρα μας. Είμαστε παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής».
«Αν κάνεις μια βόλτα στα γήπεδα της Αθήνας, θα δεις μεικτές παρέες να παίζουν 3 on 3. Ετσι γεννήθηκε η ιδέα να οργανώσουμε το πρώτο τουρνουά street basket», λέει ο Φάνης και σπεύδει να μου εξηγήσει τις άγνωστες λέξεις. Το 3 on 3 είναι ομάδες των 3 ατόμων που αγωνίζονται σε μικρότερο χώρο και με μία μπασκέτα. Το κάθε ματς κρατάει από 10 έως 20 λεπτά και λήγει όταν κάποια από τις ομάδες φτάσει πρώτη τους 21 πόντους. «Φέτος συμμετέχουν 19 ομάδες, εκ των οποίων οι 6 αποτελούνται από κορίτσια. Προέρχονται δε από κάθε γωνιά της Αττικής, από την Παλλήνη μέχρι τα Πατήσια», εξηγούν τα παιδιά.
Το 2008 είχαμε κάνει ένα μεγάλο ρεπορτάζ για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς. Χρειάστηκαν 7 ολόκληρα χρόνια για να δικαιωθεί έστω κι εν μέρει ο 15χρονος τότε Τζαμάλ Ερνέστα από τις Σεϊχέλες: «Πρέπει να το καταλάβουν όλοι ότι σε 10 χρόνια οι ξένοι θα ζουν κανονικά στην Ελλάδα, και τότε μπορεί ο κολλητός του Προέδρου της Δημοκρατίας να είναι μαύρος. Θα πηγαίνει να δει τον κολλητό του στο προεδρικό μέγαρο, θα βγαίνουν μαζί φωτογραφίες, και θα του πει: “Ξέρεις, κολλητέ, δεν μπορώ να βγάλω ούτε πιστοποιητικό γέννησης!”. Θα το αφήσει έτσι ο Πρόεδρος; Δεν νομίζω. Θα λυθεί!».
