Ορεινή Ναυπακτία
“Ο Κλειδωνάς ζει όλο το χρόνο στον ίδιο τόπο. Δεν μεταναστεύει. Συνήθως περνά απαρατήρητος από τους ανθρώπους αφού δεν τρώγεται, δεν κελαηδεί έντονα, δεν επιβιώνει σε κλουβί” (από βιβλίο για την πανίδα). Τον Κλείδωνα θα τον συναντήσετε στα βουνά της Ορεινής Ναυπακτίας. Μέσα σε πυκνά δάση, δίπλα σε απόκρημνες χαράδρες, κρυμμένα από τα μάτια των πολλών ανασαίνουν πουλιά και λουλούδια, τόσα που δύσκολα θα συναντήσετε σε άλλες περιοχές. Μπορείτε να κάνετε πολλά στα μέρη αυτά, από πεζοπορία μέχρι ράφτινγκ, από κραιπάλες χοληστερίνης μέχρι να κατασκηνώστε κάτω από τα αστέρια. Ένα μυστικό θα σας πούμε που, ακόμα, δεν είναι τόσο γνωστό. Μισή ώρα οδικώς από τη Nαύπακτο βρίσκεται το δάσος στην τοποθεσία Pουπάκια – ένα ζωντανό μουσείο της ίδιας της ζωής, όπως το χαρακτηρίζουν οι βοτανολόγοι. Στα 850 μ., πανύψηλες βελανιδιές επιβιώνουν πάνω από 500 χρόνια τώρα, συγκροτώντας το μοναδικό δάσος με αιωνόβιες πλατύφυλλες βελανιδιές (Quercus frainetto) της χώρας. Κατά τα άλλα, τα χωριά είναι το ένα πιο όμορφο από το άλλο, η Ναύπακτος, λένε, είναι η Μύκονος της Στερεάς αφού η νυχτερινή της ζωή διαθέτει κυριολεκτικά τα πάντα μέχρι πρωίας και η ακτογραμμή από την πρωτεύουσα της Αιτωλοακαρνανίας μια από τις ομορφότερες που έχετε οδηγήσει ποτέ. Θα είναι πραγματικά μεγάλο λάθος εάν βρεθείτε σε ετούτα τα μέρη και δεν μπείτε στον κόπο να φτάσετε στον ομφαλό της γης των προγόνων μας, τους Δελφούς δηλαδή (που βρίσκονται στον διπλανό νομό της Φωκίδας). Οι ακόμα πιο ψαγμένοι φυσιολάτρες, τα τελευταία χρόνια, καταφεύγουν στα ορεινά χωριά της Δωρίδας, απέναντι στην ορεινή Ναυπακτία ακριβώς. Είναι λιγότερο γνωστά, ακόμα “αναξιοποίητα” τουριστικά και… κυκλοφορούν λιγότερα κυριλέ τζιπ.
Βιβλιογραφία
- Πηνελόπη Ματσούκα, Φωκίδα, Ορεινή Ναυπακτία, Ανάβαση, Αθήνα 2005
- Γιάννης Γ. Χαλάτσης, Ανακαλύψτε τη Ναυπακτία, Τροία, Αθήνα 2006
Σύνδεσμοι
