Μήλος

Οι φαρμακόγλωσσοι (και μπάκουροι) φίλοι μας την αποκαλούν ειρωνικά ΦουΖου: δηλαδή το νησί που διαλέγουν όλα τους τα Φιλικά Ζευγάρια. Κι αλήθεια είναι ότι η Μήλος προσφέρεται για μεγάλους ρομαντικούς περιπάτους, για φιλάκια στο ηλιοβασίλεμα, για αγκαλιαστά πλιτς πλιτς στους απομονωμένους της κολπίσκους. Αν είσαι μόνος μεσοκαλόκαιρο στην Μήλο, μάλλον θα ψάχνεις εφημερεύον φαρμακείο για Prozac. Ωστόσο, αγαπητέ εργένη, κάπως θα το σώσεις το θέμα κι εσύ. Μπάνιο, πεζοπορία και βόλτες με καϊκια δεν είναι άσχημη εναλλακτική. Εβδομήντα διαφορετικές παραλίες σε περιμένουν, η μια πιο όμορφη από την άλλη. Περίεργοι γεωλογικοί σχηματισμοί (για να βγάλεις φωτογραφίες και να εντυπωσιάσεις), βράχια (για να κλαις τον καϋμό σου ρίχνοντας και μια βουτιά), σπηλιές (για να κολυμπήσεις), ασύλληπτα όμορφα νερά με μοναδικά χρώματα (να ‘χε χρώμα η μοναξιά που λέει κι ο Πάριος).

Επίσης, το φαΐ είναι πάντα ένας ικανός λόγος για να πας στη Μήλο. Μην χάσεις: τα πιταράκια (τηγανητά τυροπιτάκια με γέμιση από μηλέικο ξεροτύρι, δυόσμο και κρεμμύδι), τα «λαζάνια με σκορδαλιά», το παραδοσιακό κουφέτο (λεπτοκομμένη ψίχα λευκού γλυκού κολοκυθιού, με μέλι, ζάχαρη κι αμυγδάλων.

 

Βιβλιογραφία

  • Δημήτρης Θεοδωρακάτος – Αντώνης Καλογήρου – Γεώργιος Σφήκας, Κυκλάδες, Explorer, Αθήνα 2003
  • Κατερίνα Μάλλη – Νίκος Βίτσοβιτς, Νήσος Μήλος  , Μάλλη, Μήλος 2009
  • Ζαφείρης Βάος, Μήλος. 18ος-19ος αιώνας: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Το κάστρο, οικογενειακοί δεσμοί, οι πιλότοι του Κάστρου. Παπαζήσης, Αθήνα 2005 (3 τόμοι)

 

Σύνδεσμοι

 

Ντίνα Δασκαλοπούλου
17 Ιουνίου 2007
Χωρίς κατηγορία