ΤΟ ΘΡΙΑΣΙΟ ΠΕΔΙΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΛΠΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. ΕΔΩ, ΛΟΙΠΟΝ, ΖΟΥΝ, ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΠΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ! ΓΕΝΝΑΙΟΙ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΙ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΓΑΡΓΑΡΑ ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΑ ΝΕΡΑ!
Ξημερώνει. Παραπατάει από τα ούζα και ουρλιάζει ακατάληπτα για τον γιο της που πέθανε από την πρέζα. «Είσαι μια κουραδομηχανή! Τι καταλαβαίνεις εσύ από τον πόνο μας;» Απόψε έχει δει τουλάχιστον τρία τηλεοπτικά συνεργεία και υψηλόβαθμους αστυνομικούς να παρελαύνουν στην πλατεία. Εν αναμονή των επεισοδίων, σε ζωντανή σύνδεση. «Μας έφαγε η πρέζα εμάς, μας έφαγε […]
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.