34 χρόνια από την εισβολή στην ΚύπροΕγκλωβισμός με επιδότηση Με μονοήμερη βίζα στο χέρι κι ένα χαφιέ να μας ακολουθεί, δεν στάθηκε δύσκολο να καταλάβουμε τη ζωή των Ελληνοκυπρίων στο Ριζοκάρπασο. Οι περίφημοι «εγκλωβισμένοι» επί 34 χρόνια έχουν, χωρίς να το συνειδητοποιούν, διπλό ρόλο: για το καθεστώς των κατεχομένων είναι το άλλοθι της «ελευθερίας», για […]
Τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα θέλω κάποιον να καρυδώσω εδώ μέσα στο Υποβρύχιο. Ή τουλάχιστον, όπως λέει ο Άγγελος, να τον κλειδώσω στο μπαλαούρο, να μην ξαναδεί τον ήλιο το κωλόπαιδο που άργησε το κείμενο / δεν έφερε την φωτογραφία / την κοπάνησε από την σύσκεψη. Μια ομαδική δουλειά είναι σαν χορός κυκλωτικός: χάνει ένας το βήμα του και τινάζεται η μαγεία στον αέρα.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.