Εκατομμύρια περνούν από τα χέρια τους καθημερινά και εκατομμύρια στην τσέπη τους δεν βλέπουν. Πώς νιώθει, άραγε, ένας ταμίας πίσω από το γκισέ, πόσο άγχος του δημιουργεί ένα πιθανόν «λαθάκι» και πόσοι ζηλεύουν την τόλμη του Δημήτρη Χορν, που την έκανε με όλο το ταμείο;… Οταν μου ήρθε το φλασάκι, ο πρωθυπουργός δεν είχε ακόμα […]
Ο Γκάτσος δεν την είχε δει ποτέ όταν έγραψε την «Αμοργό». Ούτε εγώ την είχα δει ακόμα όταν την ερωτεύτηκα. αυτό που αγαπώ πάνω από όλα είναι νομίζω η μυρωδιά της. Αγρια βράχια στην Ανατολή και ήμεροι κόλποι στη Δύση, η ανατολικότερη των Κυκλάδων, καταμεσής της θάλασσας ολομόναχη, η αγαπημένη μου μυρίζει θυμάρι. Ισως να […]
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.