Θα ανοίξουν τα φτερά τους και θα πετάξουν σε όλη την Ελλάδα αύριο μέσα από τις σελίδες μας. Τα «Πουλιά Αποδημητικά», η πρώτη και μοναδική εφημερίδα που γράφουν κορίτσια πρόσφυγες, είναι γεγονός.
Θα μπορούσαμε να το συζητάμε για ώρες, μέρες, μήνες – η συζήτηση αυτή άλλωστε είναι τόσο παλιά όσο και η τέχνη της φωτογραφίας.
Την Τρίτη παρουσίασε το καινούργιο της βιβλίο η (και δική μας) δημοσιογράφος Μαριάννα Τζιαντζή.
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, παρ’ όλο που μοιάζουν με αιώνες, από τότε που ο ΓΑΠ εξήγγειλε στομφωδώς ότι οι αντιεξουσιαστές ήρθαν στην εξουσία, παραφράζοντας το σύνθημα του γαλλικού Μάη για φαντασία στην εξουσία. Από τότε που έσυρε τη χώρα στο 1ο Μνημόνιο, η φαντασία χάθηκε από την όποια δύναμη έχει απομείνει στην εκτελεστική εξουσία, αλλά οργιάζει όταν μιλάμε για εργοδοσία.
Το όνομά της τα τελευταία χρόνια γέννησε τη λέξη-συνώνυμο του εφιάλτη: βουλγαροποίηση.
Βουλγαροποίηση των μισθών, βουλγαροποίηση των συντάξεων, βουλγαροποίηση των εργασιακών συνθηκών – πώς στ’ αλήθεια να μοιάζει η ίδια η Βουλγαρία;
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.