Ηταν ακριβώς τη στιγμή που η νέα κυβέρνηση έβγαζε την κλασική «οικογενειακή φωτογραφία» μπροστά από τη Βουλή. Τότε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκαν από πολίτες οι πρώτες εικόνες που έδειχναν να βγαίνουν τα κάγκελα μπροστά από το Κοινοβούλιο. «Απελευθέρωση» έγραφαν στους τοίχους τους και μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι εικόνες έγιναν «viral».
Χιλιάδες πολίτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και πολλοί ακόμα σε Πάτρα, Ηράκλειο και Χανιά, ετοιμάζονται να βγουν στους δρόμους στις 17 του μήνα, ή όποτε άλλοτε αποφασίσουν με ηλεκτρονική ψηφοφορία. Οι Αγανακτισμένοι επιστρέφουν, ενθουσιασμένοι αυτήν τη φορά και αποφασισμένοι να στηρίξουν την κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση για το χρέος.
Τον παλιό στίχο από τις Τρύπες «δεν θέλουμε θλιμμένους στη γιορτή μας» θύμιζε η χθεσινή Αθήνα που πάλευε με νύχια και με δόντια να θυμίζει χριστουγεννιάτικη μητρόπολη. Στη «γιορτή» των πολυεθνικών και των μεγαλοεργοδοτών, το μεγάλο περιφερόμενο πλήθος ήταν μάλλον θλιμμένο. Τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά και, παρά το κάλεσμα των εργαζομένων σε μποϊκοτάζ της κυβερνητικής απόφασης, οι Αθηναίοι σουλατσάριζαν μέχρι αργά στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, η οποία εις μάτην επιχειρούσε να δείχνει χαρούμενη και γιορτινή.
Οκτώ ακτιβιστές Γερμανοί γιατροί είδαν ιδίοις όμμασι πώς η Αθήνα μετατρέπεται με ταχύτατους ρυθμούς σε τριτοκοσμική πόλη. «Πώς να εξηγήσουμε στους συμπολίτες μας ότι ένας στους τρεις Ελληνες δεν έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας γιατί είναι ανασφάλιστος;», αναρωτήθηκαν
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.