Μην ψάξεις πολύ και μην πας μακριά. Δεν έχει «βαρύ» επώνυμο ούτε λαμπερό βιογραφικό – ενδεχομένως κανείς δεν θα αναγνώριζε το όνομα και το πρόσωπό του.
Στη Μυτιλήνη τον λένε Στρατή: «Γυναίκες ετοιμόγεννες κι άλλες με τα μωρά στην αγκαλιά, άνθρωποι ανάπηροι με πατερίτσες και καροτσάκια. Οι παραλίες των παιδικών μας χρόνων γέμισαν πόνο κι απελπισία. Κάθε παιδί που παίρνω στην αγκαλιά μου όταν βγαίνει από τη βάρκα είναι το δικό μου παιδί».
«Οσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει».
Η φράση από τους «Αδερφοφάδες» του Καζαντζάκη απέκτησε μια νέα διαδικτυακή ζωή, όταν τη χρησιμοποίησε πρόσφατα δημοφιλής τηλε-παρουσιαστής
«Αντί να συζητάμε για το πώς θα περιορίσουμε στο ελάχιστο τον χρόνο στράτευσης και για το πώς θα εφαρμόσουμε ισόχρονη εναλλακτική κοινωνική θητεία, όπως στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, κουβεντιάζουμε περί υποχρεωτικής στράτευσης στα 18 και περί στράτευσης των γυναικών, λες και κατοικούμε στο Ισραήλ. Φαίνεται πως ο πόλεμος που αποφάσισε να κηρύξει η κυβέρνηση στη νέα γενιά δεν έχει τέλος».
Για πρώτη φορά στη χώρα μας, οι ομόφυλες σχέσεις αναγνωρίζονται νομικά και αποκτούν καθεστώς οικογένειας και δικαιώματα ανάλογα με αυτά του γάμου (μεταξύ των οποίων φορολογικά, εργασιακά, συνταξιοδοτικά, κληρονομικά), με σημαντική εξαίρεση τη ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τα παιδιά των ομόφυλων οικογενειών, για τα οποία όμως δεσμεύτηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος πως θα ρυθμιστούν στην επικείμενη αλλαγή του Οικογενειακού Δικαίου.
Λένε ότι μια κοινωνία κρίνεται πρωτίστως από τον τρόπο που φέρεται στα παιδιά της.
Αν ωστόσο ο Σοφοκλής έχει ψήγμα δίκιου, όταν υποστηρίζει πως «πάλι γίνεται παιδί ο άνθρωπος που γερνάει» κι από κοντά ο Ησίοδος, που έλεγε πως «μόνο ο θεός δεν γνωρίζει των γηρατειών τον φόβο», τι ακριβώς συμβαίνει σε μια κοινωνία που κανιβαλίζει τους γέροντές της;
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.