Ντίνα Δασκαλοπούλου – Δημοσιογράφος » υποβρύχιο
56

Access all areas. Αχ έλα κι άναψε το φως!*

Στην αρχή φρικάρεις. Ένας μετεωρίτης με ιλιγγιώδη ταχύτητα έρχεται προς την αυλή του σπιτιού σου και απειλεί να τα κάψει όλα: και τα λουλούδια και την αιώρα και το σιντριβάνι με τα παπάκια. Μετά λες, αποκλείεται, δεν μπορεί, δεν θα σκάσει σε μένα. Ησυχάζεις και καμώνεσαι πως η ζωή συνεχίζεται.

55

Access All Areas. Στο λάκκο με τα κωλόπαιδα

Έτσι κι αλλιώς, ντρέπομαι που ζω σ’ αυτήν τη χώρα. Σε λιώνει μέρα με τη μέρα, ρουφάει όλη σου την ενέργεια για ζωή και σ’ αφήνει εξαντλημένο. Κοίτα, Έλληνα, το σαπισμένο σου κουφάρι πάνω στον καθρέφτη και θαύμασε την κοινή και κενή ζωή σου. Γιατί εσύ, μαμά, μπαμπά, κατέστρεψες τα όνειρα της σκεπτόμενης γενιάς μου, αυτών των 20άρηδων που έχουν ακόμα όνειρα. Δεν θα το δεχτώ. Θα φύγω…Έχετε γεια… από γράμμα αναγνώστριας.

54

Access All Areas. *τόσο ωραίος με όλη τη φρίκη του*

Το πιο ωραίο πράγμα στο σπίτι μου είναι η βιβλιοθήκη. Δεν πρόκειται για ένα εκθετήριο ή για ένα αραδιασμένο σε ράφια μουσείο, αλλά για έναν ζωντανό οργανισμό που μεγαλώνει και εξελίσσεται αδιάκοπα. Σπάνιο αντίτυπο της πρώτης έκδοσης του “Όσα παίρνει ο άνεμος” στα αγγλικά και Νερβάλ στα γαλλικά, το Κάμα Σούτρα για γκέι κι από δίπλα ο “Αγών μου” του Χίτλερ, Τσόμσκι και Μποντλέρ, όλα αυτά μαζί, δίπλα δίπλα και αταξινόμητα, αντικατοπτρίζουν μια διαδρομή του μυαλού και της δουλειάς μου.