0

Με υπομονή και περηφάνεια

Εντάξει λοιπόν, τα είδαμε όλα και αυτή τη βδομάδα: από την απελευθέρωση των δυο τελευταίων «τρομοκρατών» της Χαλκιδικής μέχρι το μοναδικό δελτίο ειδήσεων στον κόσμο υπό το βλέμμα των ΜΑΤ. Πειστήκαμε ότι ζούμε σε χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού και εμπεδώσαμε πως όταν χτυπάει η πόρτα ξημερώματα, δεν είναι ο γαλατάς. Αναρωτιέμαι συχνά τι είναι αυτό που μας κρατάει ακόμα και δεν το βάζουμε στα πόδια τρέχοντας μακριά από τη σουρεαλιστική – κι απίστευτα σκληρή – πατρίδα. Νομίζω πως είναι ένας στίχος του Ρίτσου: «…πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνεια». Και κάτι άνθρωποι σαν και τούτους στα Μελίσσια.

Ντίνα Δασκαλοπούλου
9 Νοεμβρίου 2013
αρθρογραφία, εφημερίδα των συντακτών
0

Το ρέκβιεμ της μεσαίας τάξης

«Requiem aeternam dona eis, Domine». Η φράση είναι από την εξόδιο ακολουθία των καθολικών. Τριγυρίζει στο μυαλό μου καθώς ανεβαίνω στα βόρεια προάστια. Δεν είναι ένα σύνηθες ρεπορτάζ: είναι το ρέκβιεμ μιας περιοχής, μιας εποχής και της γειτονιάς των παιδικών μου χρόνων. Είναι μια περιήγηση στα ωραία ερείπια της κάποτε ευημερούσας μεσαίας τάξης. Είναι όμως και το καλωσόρισμα στο καινούργιο που γεννιέται. Χαρμολύπη λένε το συναίσθημα στην παράδοσή μας.
Φαντάζομαι ότι εσύ πάλι έχεις ξεκαρδιστεί στα γέλια ήδη από τον υπότιτλο: Αλληλεγγύη στην Κηφισιά, τη Νέα Ερυθραία, την Εκάλη; Τι ανάγκη έχουν τα πλούσια βόρεια προάστια; Κι όμως, το Μνημόνιο κατάφερε να κάνει πραγματικότητα αυτό που λίγα χρόνια πριν θα ακουγόταν σαν το πιο σύντομο ανέκδοτο, ζοφερή πραγματικότητα.

Ντίνα Δασκαλοπούλου
3 Νοεμβρίου 2013
αρθρογραφία, εφημερίδα των συντακτών
0

Ο φασισμός έχει ριζώσει για τα καλά

Ούτε οι αποκαλύψεις για τις εγκληματικές δραστηριότητες, ούτε οι διώξεις των στελεχών της Χρυσής Αυγής έχουν επηρεάσει κατ΄ ελάχιστον τους οπαδούς και ψηφοφόρους της στον Αγιο Παντελεήμονα

Ντίνα Δασκαλοπούλου
29 Οκτωβρίου 2013
αρθρογραφία, εφημερίδα των συντακτών
, , , , , ,
0

Οι νότες που ενώνουν

Πιάνω συχνά τον εαυτό μου να ντρέπεται τα τελευταία χρόνια. Ειδικά κάτι ωραίες νύχτες που μιλάμε με τους φίλους μου μονάχα για ποιήματα, θέατρο και μουσική. Σαν όλα αυτά που κάποτε έτρεφαν τις ψυχές μας καθημερινά να είναι πια απαγορευμένες πολυτέλειες. Λες και οφείλουμε τις κουβέντες μας να μονοπωλούν τα οικονομικά μέτρα, τα ελλείμματα, τα χρέη. Λες και η ομορφιά πρέπει να εξοριστεί από τις στιγμές μας. Ελα μου όμως που η ζωή είναι πεισματάρα κι απείθαρχη απέναντι στους καταναγκασμούς; Κι εκτός από το ψωμί, διεκδικεί κι όλα τα τριαντάφυλλα που της αξίζουν.

Ντίνα Δασκαλοπούλου
27 Οκτωβρίου 2013
αρθρογραφία, εφημερίδα των συντακτών
0

Κοινή δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο

Η φιλενάδα μου δεν ξέρει την Αουρέλια Ρέι. Ούτε γνωρίζει πως η 85χρονη Σπανιόλα έγινε σύμβολο του αγώνα ενάντια στις κατασχέσεις τον περασμένο χειμώνα στην Ισπανία, αφού πλήθος ακτιβιστών απέτρεψαν την έξωση από το σπίτι της. Ούτε καν έχει ακούσει πως το ισπανικό κίνημα κατά των εξώσεων μέτρησε δύο νίκες στη σειρά μόνο αυτή την εβδομάδα: η περιφερειακή κυβέρνηση της Ανδαλουσίας ανέστειλε για τρία χρόνια την έξωση άνεργης δανειολήπτριας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα μπλόκαρε το ξεσπίτωμα αστέγων που είχαν βρει καταφύγιο σε ακατοίκητη πολυκατοικία (αναλυτικό ρεπορτάζ της Κορίνας Βασιλοπούλου την Πέμπτη 17/10 στην «Εφ.Συν.»).

Ντίνα Δασκαλοπούλου
20 Οκτωβρίου 2013
αρθρογραφία, εφημερίδα των συντακτών
nEw eNtrIes »
« 0ld eNtrIes