Ντίνα Δασκαλοπούλου – Δημοσιογράφος » 10%

Φτου & μου βγήκε τ’ όνομα

– Κι οι ποιητές τι χρειάζονται σ’ έναν μικρόψυχο καιρό; [1]
– Ελπίζω στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν. [2]
Αύγουστο μήνα σ’ ένα νησάκι καταμεσής του Αιγαίου. Ο πιτσιρικάς που ελέγχει την ευπρέπεια των ευσεβών στην είσοδο του μοναστηριού ψιθυρίζει σαστισμένος: «Ο κύριος πρέπει να βγάλει τη φούστα του και η κυρία το παντελόνι της.» Ο Λύο και η Βάγια γελάνε, τρέχουν σε μια γωνιά χασκογελώντας και ανταλλάζουν τα ρούχα τους. Αρκεί ένα γέλιο για να υπογράφεις ένα περιοδικό;

Δημήτρης Παπαϊωάννου. Όλα τα στόματα είναι στόματα για φίλημα

– Δεν σε ρωτήσαμε τίποτα για τον Χατζιδάκι, γαμώτο. Ούτε για τη Μήδεια.
– Δεν πειράζει. Ούτε για τον Bob Wilson και τη Laurie Anderson μιλήσαμε.
– Τελικά, ρε παιδιά, τι είπαμε σ’ αυτή τη συνέντευξη;
– Για τη σημασία να είναι κανείς ο εαυτός του.
Σίγουρα στην κουβέντα μας δε χώρεσε 100% ο ζωγράφος, ο χορογράφος, ο κομίστας ή ο τελετάρχης των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά ο Δημήτρης Παπαϊωάννου ήταν 100% ο εαυτός του.

Νίκος Πατρελάκης. Παίζω με τα κουβαδάκια μου, όχι με ανθρώπους

Δε χρειάστηκε να επιχειρηματολογήσω. Ήταν ήδη ψημένος. Δε χρειάζεται να τον συστήσω. Τον ξέρετε. Η συνέντευξη αυτή είναι μάλλον για όλους μας μια ευτυχής συγκυρία.