«Εχω δυο παιδάκια και τώρα, για να τα ζήσω, πρέπει να ψάχνω φαγητό και γάλα στις δομές αλληλεγγύης. Γιατί; Είχα μια δουλειά επί δεκαετίες, είχα ένσημα, είχα τις οικονομίες μου, είχα το σπίτι μου, πλήρωνα φόρους»
«Η ζωή σου γίνεται σαν κινούμενη άμμος, κάθε μέρα βουλιάζει όλο και πιο πολύ. […] Κι εσύ δίνεις μάχη για να εξασφαλίσεις το φαγητό τους»
«Ο,τι γυαλίζει δεν είναι χρυσός» είναι ο γλαφυρός τίτλος της έκθεσης του ολλανδικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού SOMO που παρουσίασαν χτες το ThePressProject, το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς και το ελληνικό Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων. Η έκθεση τεκμηριώνει πως η καναδική πολυεθνική Eldorado Gold φοροαποφεύγει στην Ελλάδα με τη χρήση εταιρειών-θυρίδων στην Ολλανδία και στέλνει τα κέρδη της σε offshore στα νησιά Μπαρμπέιντος.
Η «Εφημερίδα των Συντακτών» φέρνει στη δημοσιότητα ακόμα μία έκθεση των επιθεωρητών περιβάλλοντος που καλούν σε απολογία την «Ελληνικός Χρυσός». Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο είναι τα μεταλλεία Μαντέμ Λάκκου και Μαύρων Πετρών, το εργοστάσιο εμπλουτισμού και οι λιμενικές εγκαταστάσεις στο Στρατώνι και ο χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων στον Κοκκινόλακα.
Βαθιά ανησυχία στη Χαλκιδική προκάλεσε η έκθεση των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος για τα έργα και τις ημέρες τής «Ελληνικός Χρυσός», που δημοσίευσε η «Εφημερίδα των Συντακτών» τη Δευτέρα.
Aν κάποιος περίμενε να δει «πρώτη φορά Αριστερά» στη χθεσινή παρέλαση μάλλον θα έφυγε απογοητευμένος. Παρόλο που τα κάγκελα της σκληρής μνημονιακής εποχής απομακρύνθηκαν από το κέντρο της Αθήνας, παρόλο που ο κόσμος κυκλοφορούσε ελεύθερος στην πόλη, παρόλο που οι επίσημοι δεν ανέβηκαν σε εξέδρες, η παρέλαση ήταν μια επιστροφή στα παλιά, προ μνημονίων, χρόνια. Μια παραδοσιακή τελετή, με όλα τα στρατιωτικά σώματα να φωνάζουν «ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ», το πλήθος να κρατά σημαιάκια και πολλά πολλά χαρούμενα παιδάκια. Βέβαια, σε μια πόλη που έχει ζήσει ακραίες στιγμές κυβερνητικού αυταρχισμού τα προηγούμενα χρόνια η επιστροφή στην κανονικότητα είναι ανατροπή. Αριστερή πάντως όχι.
Κι αν φύγουν
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.
Φράουλες & Αίμα
Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.
Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει... Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.