Ντίνα Δασκαλοπούλου – Δημοσιογράφος » Μνημόνιο

Από τη μισθωτή στην… αμισθί σκλαβιά

«Η απελπισία δεν διαθέτει φτερά, δεν κάθεται απαραιτήτως σε ένα ξεστρωμένο τραπέζι, σε μια βεράντα, στην ακροθαλασσιά […] Γνωρίζω σε γενικές γραμμές την απελπισία με μακριές λεπτές εκπλήξεις, την απελπισία της υπερηφάνειας, την απελπισία της οργής […]

Η εξόρυξη, πάντως, συνεχίζεται…

Οι υπουργοί αλλάζουν, οι Σκουριές όμως μένουν… Παρόλο που ο αγώνας των κατοίκων της βορειοανατολικής Χαλκιδικής εναντίον της εξόρυξης χρυσού ήταν ένα εμβληματικό παράδειγμα για τον ΣΥΡΙΖΑ που τόνιζε σε κάθε τόνο ότι «θα βάλει τέλος στη φαραωνική επένδυση», πέντε μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, το τραύμα στον Κάκκαβο είναι ανοιχτό κι η καταστροφή συνεχίζεται.

Πονάνε όλοι, είτε στηρίζουν είτε αντιδρούν είτε σωπαίνουν

«Υποκλίνομαι στον έρπη του Τσίπρα», γράφουν μανιωδώς οι μισοί, «Δώστε τον προδότη στο λαό» οι άλλοι μισοί. «Στηρίζουμε την κυβέρνηση της Αριστεράς» οι μεν, «Παραιτηθείτε προδότες» οι δε.

Ενα Μνημόνιο με αριστερή υπογραφή έχει δύναμη μεγαλύτερη κι από πυρηνική βόμβα. Ο ορθός λόγος δραπέτευσε κονιορτοποιημένος, η ψυχραιμία έχει χαθεί κι ο κόσμος της Αριστεράς είναι βαθιά τραυματισμένος.

Μια ολόκληρη εποχή τελειώνει με κρότο και λυγμούς

Μοιάζει με σεισμό, τόσο δυνατό σαν να μετακινήθηκαν όλες οι πλάκες της Γης. Η πρώτη αριστερή κυβέρνηση υπογράφει Μνημόνιο μία μόλις εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα και το «όχι» του λαού, όταν η χώρα βρισκόταν αντιμέτωπη με το δίλημμα υποταγή ή χάος.

«Θα ψηφίσω “όχι”. Τι έχω να χάσω άλλωστε; Ως εδώ!»

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» μίλησε με τους Αθηναίους μετά την αναγγελία διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Αλλοι προβληματισμένοι, άλλοι απογοητευμένοι άλλοι αποφασισμένοι αλλά όλοι σαν να ήταν έτοιμοι από καιρό.