Access all areas. Αχ έλα κι άναψε το φως!*

(Περιοδικό Υποβρύχιο) T.56

Στην αρχή φρικάρεις. Ένας μετεωρίτης με ιλιγγιώδη ταχύτητα έρχεται προς την αυλή του σπιτιού σου και απειλεί να τα κάψει όλα: και τα λουλούδια και την αιώρα και το σιντριβάνι με τα παπάκια. Μετά λες, αποκλείεται, δεν μπορεί, δεν θα σκάσει σε μένα. Ησυχάζεις και καμώνεσαι πως η ζωή συνεχίζεται. Είναι μαύρες οι ειδήσεις; Δεν βλέπεις ειδήσεις. Είναι δυσοίωνες οι προβλέψεις; Δεν κουβεντιάζεις τις προβλέψεις. Το άγχος σου χτυπάει κόκκινο; Πίνεις χαπάκι και το άγχος κατευνάζεται. Κι αποδεικνύεται πως έκανες καλώς: ο μετεωρίτης σκάει όντως στην αυλή του γείτονα, καίει και τα λουλούδια και την αιώρα και το σιντριβάνι με τα παπάκια. Μόνο που είχες ξεχάσει κάτι: η φωτιά μπορεί να επεκταθεί και να γίνει ανεξέλεγκτη. Πόσα βήματα απέχει η δική του αυλή από τη δική σου;

Νομίζω πως έτσι ακριβώς αντιδράσαμε οι περισσότεροι όταν τον Μάιο από το γραφικό Καστελόριζο με τον γραφικό του τρόπο ο ΓΑΠ μας ανακοίνωσε ότι η χώρα πέφτει στα νύχια του ΔΝΤ. Έκτοτε, συστηματικά, με πρόγραμμα και μέθοδο η Τρόϊκα μετατρέπει τη χώρα σε τριτοκοσμικό προτεκτοράτο και όλοι εμείς καμωνόμαστε η ζωή συνεχίζεται.

Όπως συμβαίνει σε όλους  τους χώρους, έτσι και ο δικός μου μικρόκοσμος συγκλονίζεται από μαζικές απολύσεις παντού. Το Βήμα έκλεισε, η Απογευματινή πτώχευσε. Συνάδελφοί μου εκβιάζονται να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με λιγότερα χρήματα. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ κατέβηκαν σε απεργία με μια πορεία 2000 ατόμων (πρωτοφανές για τον κλάδο μας).  Την επόμενη ημέρα, μεγαλοεκδότης απέλυσε άλλους 28 δημοσιογράφους. Αυτή τη φορά, οι συνάδελφοί τους δεν κούνησαν με θλίψη το κεφάλι, δεν τους αποχαιρέτησαν με δάκρυα στα μάτια, δεν σταυροκοπήθηκαν που δεν συνέβη στους ίδιους. Παράτησαν τα στυλό και τα κείμενά τους και βγήκαν έξω από το κτίριο. Τέσσερις ώρες μετά οι απολύσεις ανακλήθηκαν. Μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, κάποιος άναψε το φως. Allegria!

* στίχοι της Λίνας Νικολακοπούλου, από την Πολιτεία Γ’ του Μίκη Θεοδωράκη

Και γιατί δεν τα κάνουμε λίμπα; Αυτή την απορία που βασανίζει το κεφάλι μου πόσταρα ένα βράδυ στο facebook.

FreeGas Γιατί είμαστε ένα μάτσο μαλάκες!

ΘοδωρήςΜήπως γιατί δεν έμεινε τίποτε άλλο πια να γίνει λίμπα;
25 Νοεμβρίου στις 12:43 π.μ. • Μου αρέσει! •  1 άτομο

VonKaragianόταν οι άλλοι που έχουν την εξουσία γκρεμίζουνε εμείς πρέπει να τους μιμηθούμε; !

ΑυγήΝα τα κάνει λίμπα ποιος; Εκείνος που ακόμα έχει δουλειά; Ο άλλος που τον σχόλασαν και τρέχει σαν τρελός να βρει κάτι έστω προσωρινό, επειδή έχει 2 πιτσιρίκια; Ο κόσμος που δουλεύει 15 ώρες για να βολέψει τα χρέη (όχι σε τράπεζες, αλλά) στους συγγενείς και στους φίλους; Οι αγωνιστές του FB και των msn, που περιμένουν μήνυμα για να ανεβάσουν post; ΑΦΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΤΑΜΠΟΥΡΛΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΛΙΜΠΑ!
Μου αρέσει! •  2 άτομα

Γιώργος Είναι να μην κάνει κάποιος την αρχή… !

Dimitris Γιατί το πρόβλημα δεν υπάρχει αν δεν χτυπήσει την δική σου πόρτα. Στρουθοκαμηλισμός σωστά;

Natassa κανένας βολεμένος δεν πρόκειται να κουνηθεί. Και δυστυχώς βολεμένος πια είναι όποιος έχει μια υποτυπώδη δουλειά κι ένα ντουβάρι πάνω από το κεφάλι του.
• Μου αρέσει! •  2 άτομα

Melina γιατί δεν είμαστε ενωμένοι, δεν βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι…
Μου αρέσει! •  1 άτομο

Lia Για να τα κάνουμε λίμπα πρέπει να θυμώσουμε. Πολύ. Πολλοί. Παντού.
Τι θα γινόταν αν για 15 μέρες μέναμε όλοι κλεισμένοι στα σπίτια μας; Καμία διαδικασία παραγωγής, καμία κατανάλωση αγαθού. Πολύ φοβάμαι ότι θα μας έσπρωχναν τανκς στις δουλειές, στα super markets και στα πρατήρια υγρών καυσίμων. Αν αυτή η αλλαγή πάντως ξεκινούσε από την Ελλάδα, ίσως στο μέλλον, αν οι άνθρωποι επιβιώσουμε από την καταστροφή που προκαλούμε στον πλανήτη, η ιστορία ίσως έχει πάλι κάτι ενδιαφέρον να διαδώσει γι’ αυτή τη χώρα.

Mariana Μας ψεκάζουνε. Καλά τα λέει ο Λιακόπουλος. Καλύτερα αυτή η εκδοχή από το να παραδεχτούμε ότι είμαστε ένας τόσο αποβλακωμένος και παθητικός λαός που επαναστατεί μόνο για το Νόμο για την απαγόρευση του καπνίσματος!
Μου αρέσει! •  2 άτομα

Gina Τι να κάνουμε λίμπα; μας έχουν κάνει λίμπα
Δεν μου αρέσει •  1 άτομο

Niki μια συνωμοσία για να πετύχει τους σκοπούς της πρέπει να φαίνεται είτε πως δεν υπάρχει ή πως είναι ανίκητη. Έχει γίνει πολλή δουλειά προς το β’ σκέλος.